alienigena
alienigena, one born in a foreign land, an alien
Found Alienigena with different capitalization.
Alienigena masculine nominative singular, masculine ablative singular, masculine vocative singular of alienigena
Alienigena feminine ablative singular, feminine nominative singular, neuter nominative plural, feminine vocative singular, neuter accusative plural, neuter vocative plural of alienigenus
ălĭēnĭgĕna, ae, m. (also, ălĭēnĭgĕ-nus, a, um, adj.; cf. Prisc. p. 677 P., and advena) [alienus-gigno], born in a foreign land; hence,
- I In gen., foreign, alien; and subst., a stranger, a foreigner, an alien.
- A Of persons (very freq. in Cic., esp. in his orations): homo longinquus et alienigena, Cic. Deiot. 3: alienigenae hostes, id. Cat. 4, 10; cf. Liv. 26, 13: testes, Cic. Font. 10: dii, id. Leg. 2, 10: mulieres, Vulg. 3 Reg. 11, 1.—Subst.: quid alienigenae de vobis loqui soleant, Cic. Fl. 27: si ipse alienigena summi imperii potiretur, Nep. Eum. 7, 1; Curt. 5, 11; 6, 3; Vulg. Lev. 22, 10; ib. Luc. 17, 18.—
- B Of things: vino alienigenā utere, Gell. 2, 24; and with the adj. form: ălĭēnĭgĕnus, a, um: pisces alienigeni, Col. 8, 16, 9: fetus, id. 8, 5, 10: semina, id. 3, 4, 1: ALIENIGENVM CORPVS, Inscr. Orell. 5048: ne alienigenae justitiae obliti videamur, Val. Max. 6, 5, 1 ext.: exempla, id. 1, 5, 1 ext.: studia, id. 2, 1 fin.: sanguis, id. 6, 2, 1 ext.: conversationis, Vulg. 2 Macc. 4, 13.—
- II In Lucr., produced from different materials, heterogeneous: scire licet nobis venas et sanguen et ossa [et nervos alienigenis ex partibus esse], Lucr. 1, 860; 1, 865; 1, 869; 1, 874; 5, 880.
aliēnigena, ae, m. (alienus u. geno = gigno), anderwärts geboren, ausländisch, fremd, subst. der Ausländer. Fremde (d.h. im Ausland Geborne, im Ggstz. zu indigena), homo longinquus et alienigena, fern lebend u. fremdgeboren, Cic.: testes (Ggstz. domestici), Cic.: hostis, Cic. u. Liv.; suos deos aut novos aut alienigenas coli, Cic. – neque vino alienigenā, sed patriae usurus, Gell. 2, 24, 2 (vgl. Plin. 14, 72: vinum indigena). – subst., quid alienigenae de vobis loqui soleant, Cic.: ipse alienigena, Nep.: nos alienigenae et externi (Ggstz. illi eiusdem nationis), Curt.
ut hoc vitio ‥ etiam ~e huc advecti ‥ involvantur
quod clerici ‥ neque †aliegine neque indigene aliquid contribuerent ad subsidium domino pape prestandum
†aliegene nobis ‥ adversantes
†ablienigene repelli debent in Anglia ab agendo
mercatores lanarum alienigini seu indigini(
populorum concursu ~orum
quod ipsi ut indigene et non ~e teneri ‥ et de ‥ demandis que ab eis ‥ ut de ~is exigi possent quietari ‥ valerent(
prioratum de Penbroke ~am
ălĭēnĭgĕna, (12) æ, m. (alienus, geno), né dans un autre pays, étranger : Cic. Font. 32 ; Liv. 1, 50, 6 || f. , étrangère : Tac. H. 5, 5 || vinum alienigena Gell. 2, 24, 2 vin étranger.
aliēnigena ae, m
- alienus + GEN-, one born in a foreign land, an alien. — As adj.,foreign, of another land: homo: hostes: testes.—As subst: quid alienigenae loqui soleant: ipse alienigena, N.