benigne
benigne, in a friendly manner, kindly, benevolently, courteously, benignly
Found Benigne with different capitalization.
Benigne adverb, neuter vocative singular, masculine vocative singular of benignus
bĕnignē, adv., v. benignus.
benīgnē, Adv. m. Compar. u. Superl. (benignus), gütig, I) der Gesinnung nach gütig = freundlich, zuvorkommend, bereitwillig (Ggstz. maligne), A) im allg.: salutare benigne, comiter appellare unumquemque, Cic.: qui erranti comiter monstrat viam benigne, non gravate, Cic.: alqm b., b. atque hospitaliter invitare, Liv.: alqm b. accipere, Liv.: b. polliceri, Cic.: b. appellare milites, Sall.: b. alloqui, Liv.: b. respondere, Liv.: benigne attenteque audire, Cic.: b. arma capere, Liv. – Compar., benignius alloqui, Curt.: promissum id benignius est ab rege quam praestitum, Liv. – Superl., benignissime promittere, Cic. – B) insbes.: 1) mild, glimpflich, gnädig, benignius interpretari, accipere, ICt.: benignissime rescribere, ICt. – 2) in der Umgangssprache: benigne dicis od. facis od. bl. benigne, eine Danksagungsformel, sehr gütig, sehr verbunden, bitte sehr, sowohl annehmend als ablehnend, Komik., Cic. u. Hor. – II) der Tat nach gütig = mildtätig, freigebig, reichlich, b. praebere, Ter.: b. commeatus in castra advehere, Liv.: vino invitari poclis large atque b., Varr. fr.: benignius se tractare, sich eine größere Güte tun, auf großem Fuße leben, Hor.: b. facere alci, jmdm. wohltun, Wohltaten erweisen, Ter., Cic. u.a.: u. so b. facere adversus alqm, Sen. de ben. 6. 4, 3: aut operā benigne fit indigentibus aut pecuniā, Cic.: u. so me benignius omnes salutant quam salutabant prius, begrüßen mich mit einem größern Schwall von Worten, Plaut, aul. 114 sq.; vgl. benignus a. E.
ab eo ~e susceptus
ipsum ‥ pie satis et e~ suscepit
correcciones ‥ ~e exaudiant
bĕnignē, (9) benignius, benignissime (benignus), ¶ 1 avec bonté, bienveillance : comiter, benigne et non gravate Cic. Balbo 36, avec obligeance, cʼest-à-dire avec bonté, et bien volontiers ¶ 2 avec bienfaisance, obligeamment : benigne facere alicui Cic. Dej. 36, etc., faire du bien à qqn, bien traiter qqn ; aut opera benigne fit indigentibus aut pecunia Cic. Off. 2, 52, on oblige ceux qui sont dans le besoin soit par de bons offices soit pécuniairement ¶ 3 [formule de remerciement] : benigne Hor. Ep. 1, 7, 16, tu es bien aimable, grand merci, cf. 1, 7, 62 ¶ 4 largement, généreusement : circa viam expositis benigne commeatibus Liv. 26, 9, 5, des vivres offerts généreusement le long de la route, cf. 9, 6, 5 ; 28, 37, 4, etc.
benīgnē adv.with comp.and sup.
- benignus, in a friendly manner, kindly, benevolently, courteously, benignly: facere, T.: viam monstrare, courteously: audire: respondere, S.: adloqui, L.: arma capere, cheerfully, L.: plurimis benigne fecisti, have rendered kindness: quibus benigne videbitur fieri, who shall appear to receive favors: benigne dicis, you are very kind, T.: benigne ac liberaliter (ironical), kind and generous: ‘At tu quantum vis tolle.’ ‘Benigne,’no, I thank you, H.—Abundantly, liberally, freely, generously: quod opus sit benigne praebere, T.: praedam ostentat, in abundance, S.: benignius Deprome merum, H.