confringo
confringo, to break in pieces, shatter
Could not find Confracta in Logeion dictionaries.
Confracta perfect passive participle feminine ablative singular, perfect passive participle neuter vocative plural, perfect passive participle feminine vocative singular, perfect passive participle neuter accusative plural, perfect passive participle feminine nominative singular, perfect passive participle neuter nominative plural of confringo
Confracta feminine ablative singular, feminine nominative singular, neuter nominative plural, feminine vocative singular, neuter vocative plural, neuter accusative plural of confractus
confringo, frēgi, fractum, 3, v. a. [frango], to break in pieces (class. in prose and poetry).
- I Prop.: hirneam, Cato R. R. 81: pultando pedibus paene confregi hasce ambas (fores), Plaut. Most. 2, 2, 25 (455): fores caedendo, Liv. 26, 46, 6: portarum claustra, Lucr. 1, 71: imbrices et tegulas, Plaut. Mil. 2, 6, 24 (504); id. Capt. 4, 4, 8 (916): digitos, Cic. Fl. 30, 73: ossa, Plin. 28, 10, 45, § 159: arbores vi tempestatis, Dig. 39, 2, 24: enses ensibus, Luc. 7, 573: turres valli impetu, id. 6, 123: confracta navis, Plaut. Rud. 1, 2, 64 (152); cf. * Suet. Ner. 34: scaeptra manu, Sen. Herc. Fur. 272.—Prov.: tesseram (hospitalem), to break friendship, violate faith, Plaut. Cist. 2, 1, 36 (238).—
- II Trop., to break, bring to naught, destroy: rem, to dissipate, run through property, Plaut. Stich. 4, 2, 49 (627); id. Trin. 1, 2, 71 (109): superbiam, Titin. ap. Non. p. 316, 3: consilia senatoria, Cic. Verr. 2, 1, 5, § 13: vires hostium, Val. Max. 7, 2, ext. 17: rem publicam, id. 4, 5, 2; Claud. Laud. Stil. 2, 69.
- —Hence, confractus, a, um, P. a., broken, uneven: in confracto (opp. in aequo), Plin. 35, 11, 40, § 127.
cōn-fringo, frēgī, frāctum, ere (con u. frango), zerbrechen, entzweibrechen, I) eig.: alci caput, Nov. com.: hirneam, Cato: digitos, Cic.: claustra naturae (bildl.), Lucr.: iuga montium confracta in umeros, schulterförmig gekrümmt (Ggstz. aequa), Plin. – Sprichw., c. tesseram, die Freundschaft, Treue brechen, Plaut. cist. 503. – II) übtr., zunichte machen, zuschanden machen, rem, sein Vermögen dünn machen = vertun, Plaut.: consilia senatoria, Cic.: consilia impia, Vell.: eius superbiam, Titin. com.
See: confringere
cōnfringō, (13) frēgī, frāctum, fringĕre (cum, frango), ¶ 1 briser ; pæne confregi fores Pl. Most. 453, jʼai failli briser la porte ; digitos Cic. Fl. 73, briser les doigts ; tesseram Pl. Cist. 503, rompre la tessère = violer les droits de lʼhospitalité ¶ 2 [fig.] abattre, rompre, détruire : Cic. Verr. 2, 1, 13 ; Val. Max. 4, 5, 2 ; confringere alicujus superbiam Titin. 141, rabattre lʼorgueil de qqn || confringere rem Pl. Trin. 108, mettre en miettes, dissiper son patrimoine.
- 1. breken, vernietigen; ➤ tesseram ~ de vriendschap, trouw verbreken;
- 2. tenietdoen, verijdelen [consilia senatoria];
- 3. (Plaut.) verkwisten [rem vermogen].
confringo , is, fregi, fractum, fringere. 3. (frango.)
打開。打破。— jura 犯法。— rem 敗家產。
Suggest a Translation
See an image
打開。打破。— jura 犯法。— rem 敗家產。
Suggest a Translation
See an image
cōnfringō frēgī, frāctus, ere
- com-+frango, to break in pieces, shatter: forīs caedendo, L.: digitos.—Fig., to destroy, crush: consilia.