detestor
detestor, to curse, execrate, abominate
Could not find Detestanda in Logeion dictionaries.
Detestanda present passive gerundive singular, present passive gerundive plural, present passive gerundive plural, present passive gerundive singular, present passive gerundive plural, present passive gerundive singular of detestor
dē-testor, ātus, 1, v. dep. a.
- I In relig. lang.
- A To curse while calling a deity to witness, i.e. to execrate, abominate (for syn. cf.: abominari, adversari, abhorrere, horrere, devovere, execrari): cum (te) viderunt, tamquam auspicium malum detestantur, Cic. Vatin. 16, 39: omnibus precibus detestatus Ambiorigem, * Caes. B. G. 6, 31 fin.; cf.: caput euntis hostili prece, Ov. M. 15, 505: dira exsecratio ac furiale carmen detestandae familiae stirpique compositum, Liv. 10, 41: exitum belli civilis, Cic. Phil. 8, 2 fin. et saep.—
- b To call to witness, = testor, obtestor: summum Jovem, deosque, Plaut. Men. 5, 2, 60 (812). —
- B To call down upon, denounce while invoking a deity: minas periculaque in caput eorum, Liv. 39, 10, 2: deorum iram in caput infelicis pueri, Plin. Ep. 2, 20, 6.—
- C To hate intensely, detest, abominate, abhor: causam auctoremque cladis, Tac. H. 2, 35 fin.: civilia arma adeo detestari, felt such abhorrence for, Suet. Oth. 10: sortem populi Romani, id. Claud. 3: viam pravam Vulg. Prov. 3, 13.—
- II Transf., to avert from one's self by entreaty, to ward off, avert, remove, sc. an evil from one's self or others, = deprecari, to deprecate: ut a me quandam prope justam patriae querimoniam detester ac deprecer, Cic. Cat. 1, 11: memoriam consulatus tui a republica, id. Pis. 40, 96: invidiam, id. N. D. 1, 44, 123: o di immortales, avertite ac detestamini hoc omen, id. Phil. 4, 4, 10.—
- III In judic. lang., to renounce solemnly or under oath: detestatum est testatione denuntiatum, Dig. 50, 16, 238; cf. ib. § 40, and detestatio, II.: Servius Sulpicius in libro de sacris detestandis, etc., Gell. 7, 12, 1.☞ In a pass. sense, Ap. Mag. p. 307, 24; August. Ep. ad Macr. 255.—Esp., in the part. perf., detested, abominated: detestata omnia ejusmodi repudianda sunt, Cic. Leg. 2, 11, 28: bella matribus detestata, Hor. Od. 1, 1, 25.
dē-tēstor, ātus sum, ārī, I) als t. t. der Religionsspr.: 1) unter Anrufung der Götter etwas Böses auf jmds. Haupt herabwünschen, minas periculaque in alcis caput, Liv. 39, 10, 2: deorum iram in caput infelicis pueri, Plin. ep. 2, 20, 6. – 2) unter Anrufung der Götter jmd. od. etwas verwünschen, verfluchen, verabscheuen, Ambiorigem, Caes.: exitum belli civilis, Cic.: dah. dētēstandus, a, um, verwünschenswert, verfluchenswert, verabscheuenswert, civilium bellorum detestanda memoria, Val. Max.: det. fraus, Tac.: fama det., Capit. – Passiv, im Infin., in isto splendidissimo coetu detestari, Apul. de mag. 52: ab omnibus detestari, Augustin. epist. 108, 4: im Partiz. Perf., bella matribus detestata, Hor. carm. 1, 1, 24 (nicht mehr Cic. de legg. 2, 28). – 3) übtr., etwas von sich od. andern feierlich abweisen, abwehren, feierlich gegen etwas sich verwahren (protestieren), a se quandam prope iustam patriae querimoniam d. ac deprecari, Cic.: omnes memoriam consulatus tui, facta, mores etc. a re publica detestantur, Cic.: o di immortales, avertite et detestamini hoc omen! Cic.: invidiae detestandae gratiā, Cic. – II) als t. t. der Gerichtsspr., a) sich feierlich lossagen von etw., sacra (s. 1. detestatio no. II), Gell. 6, 12, 1. – b) vor Zeugen (mit Anrufung von Zeugen) ankündigen, passiv, detestatum est testatione denuntiatum, Gaius dig. 50, 16, 238. § 1.
See: detestari
dētestor, (11) ātus sum, ārī, tr., ¶ 1 détourner en prenant les dieux à témoin, écarter avec des imprécations : a se querimoniam detestari ac deprecari Cic. Cat. 1, 27, écarter de soi un reproche par des imprécations et des prières ; in caput alicujus detestari minas periculaque Liv. 39, 10, par des imprécations détourner sur la tête de qqn toutes menaces et tous dangers || écarter avec horreur : omnes memoriam consulatus tui a re publica detestantur Cic. Pis. 96, tous repoussent avec horreur loin de la république le souvenir de ton consulat || écarter, détourner : [la haine] Cic. Nat. 1, 123 ; [un présage] Cic. Phil. 4, 9 ¶ 2 prononcer des imprécations contre, maudire : te tamquam auspicium malum detestantur Cic. Vat. 39, ils te maudissent comme un présage funeste ; omnibus precibus detestatus Ambiorigem Cæs. G. 6, 31, 5, ayant maudit Ambiorix avec toutes sortes dʼimprécations || détester, exécrer, avoir en horreur : auctorem cladis detestari Tac. H. 2, 35, maudire lʼauteur du désastre ¶ 3 [droit] renoncer solennellement, devant témoins : Gaius Dig. 50, 16, 238 ; Gell. 7, 12, 1.
➳ sens pass. Apul. Apol. 52 ; Aug. Ep. 108, 4 ; v. detestatus.
- 1. onder aanroeping v.d. goden afsmeken [minas periculaque in alcis caput; deorum iram in caput pueri];
- 2. onder aanroeping v.d. goden verwensen, vervloeken [Ambiorigem; caput euntis hostili prece; exitum belli civilis]; — dētestandus, a, um verfoeilijk, afschuwelijk [fraus];
- 3. afwijzen, afweren; ➤ a se quandam prope iustam patriae quaerimoniam ~ ac deprecari (Cic.).
detestor , aris, ari. d.
引証見。忌。推開。避。呪馬。出首。— iram Dei in caput ejus 呪駡彼。
Suggest a Translation
See an image
引証見。忌。推開。避。呪馬。出首。— iram Dei in caput ejus 呪駡彼。
Suggest a Translation
See an image
dē-testor ātus, ārī, dep.,
- to curse, execrate, abominate: (te) tamquam auspicium malum: omnibus precibus Ambiorigem, Cs.: caput euntis hostili prece, O.: carmen detestandae familiae compositum, for an imprecation on the house, L.: exitum belli.—To call down upon, denounce: pericula in caput eorum, L.—To avert, ward off, deprecate: a me patriae querimoniam: memoriam consulatūs tui a re p.: invidiam: hoc omen.