elogium
elogium, an utterance, short saying, maxim
Could not find Elogi in Logeion dictionaries.
Elogi neuter genitive singular of elogium
- I A short maxim, saying: Solonis, Cic. de Sen. 20, 73.—
- II An inscription on a tombstone (so most freq.), Cato ap. Gell. 3, 7, 19; Cic. de Sen. 17, 61; id. Fin. 2, 35; id. Tusc. 1, 14, 31; id. Pis. 29 fin.; Suet. Claud. 1 al. (Vide old examples of such Elogia in Orell. Inscr. 534 sq.) Also on doors, Plaut. Merc. 2, 3, 74 (408); on the images of ancestors, Suet. Galb. 3; on votive tablets, id. Calig. 24.—
- III A clause in a will (especially which disinherits one), Cic. Clu. 48, 135; cf. Quint. 7, 4, 20; Dig. 28, 2, 14 fin.; 37, 10, 1, § 9; Suet. Vit. Hor. sub init.; hence, in the Cod. Just., ultima elogia, for last will or testament in gen., Cod. 3, 28, 37, § 1 al.—
- IV A judicial statement, record, abstract in criminal cases (respecting the criminal's offence, punishment, etc.), Suet. Calig. 27; Spart. Sever. 2; Lampr. Alex. Sever. 33; Amm. 7, 2 [not located HD]; 19, 12, 9: vertices sub uno elogio jussit occidi, a single warrant, id. 14, 7, 1; so the jurid. expression: mittere aliquem cum elogio, to send a criminal before the proper magistrates, with a specification of his offence, Dig. 48, 3, 11; 49, 16, 3 al.
~io,geddi
~ium, i‥. carmen ‥ velgyd
eologium,gedd
~ium testamentum dicitur
~ium, i‥. testamentum
~iis, verbis
~ium, i‥. verbum
ex ipsius ~io conjecturam capesso
declinat parvi pendens epithalamii ~ium
~ium, dictio,saga
cum infami eulogio,mid þy unæþelan gydde velunweorþlican
quis ‥ / elogio archontes queat infamare maligno?
hoc [templum ] suum [sc. Mariae ] sacrarium; hoc, secundum Anglicum ~ium, suum vestiarium
amicitiae confidentis ~io reddam tibi novellae plantationis nostrae votiva primordia(
prescisionis ~ium in eum jam dicendum fore proponitis(
Jerosolimitana ‥ peregrinatio ‥ Salomonis oratione et ~io roboratur
~ium, i‥. crimen
parvipendens loripedis ~ium
sterilitatis abstulit ~ium et matrem fecit
dolebat rex de modo martyrii ‥, ne proditoris ~io ‥ notaretur
ut falso per nimia supplicionum genera se ipsos ‥ faterentur proditores ac ‥ tanti criminis ~io famam aliorum ‥ macularent
- 1. elegisch gedicht, grafschrift, opschrift, uitspraak [in sepulcro incisum];
- 2. aanhangsel v.e. testament, clausule, mogelijkheid tot onterven [ultimum laatste wilsbeschikking];
- 3. (postklass.) proces-verbaal, protocol (over een misdadiger).
Infami satis
Elogio notare, in Actis Synodi Flaviniac. ann. 894. apud Mabill. tom. 3. Annal.
Bened. pag. 294. Testamentum S. Remigii apud Miræum tom. 1. pag. 5. col. 2 :
Elogium segregationis a corpore Christi ab omnibus ei porrigatur.Quia audistis Elogio simoniacæ
hæreseos eum esse notabilem. Gozechinus Scholasticus : Dicis, quid mihi et
Leogio, quod olim insolenter deserens, turpi notarim Elogio ? Mox : Dic
ergo nunquid Elogium intuli legiæ ? Infra : Non Elogii notam, sed honoris
coronam.
Sublatoque pristinæ servitutis Elogio , Ecclesia
Dei lætabunda procedat, etc.Sæpe
contingit multos decedere intestatos, quod non facile reperiri possint septem testes,
quibus sua Elogia fideliter et secreto committant ; hoc est, rationes cur ita
testamentum disponant, hunc v. g. exhæredent filium : qua notione Tullius in
Cluentiana : Unum est etiam quod maxime me conturbat ; quod Elogium recitasti de
testamento Cn. Egnatii patris, hominis honestissimi, se exhæredasse filium, quod is ob
Oppiniaci damnationem pecuniam accepisset. Sic et Quintilianus lib. 7. cap.
4 : Si exhæredatum a se filium pater testatus fuerit Elogio , propterea quod is
meretricem amaverit. Fulgentius de Prisco Sermone : Elogium est
hæreditas in malo. Cornelius Tacitus libro Facetiarum : Cæsi itaque morum Elogio in
filiis relicto.Sub Elogio præconis fustibus cæsus, apud Spartianum in Severo.
Ultimam in rebus suis
dispositionem fecit, et hoc ultimum Elogium condere curavit in hunc modum, etc.
Charta ann. 1365. in Reg. 97. Chartoph. reg. ch. 660 : Ex dono et elemosina
defuncti Petri Bertrandi olim cardinalis Ostiensis in suo Elogio seu ultima
dispositione. Alia ann. 1380. in Reg. 117. ch. 80 : Defunctus Robinus et
defuncta Maria uxor ejus pia consideratione et spiritali devotione succensi in suis
Elogiis, sive testamentis aut supremis voluntatibus... unam capellaniam fundari...
sagaciter ordinarunt.
- , ἐλεγεῖον, an utterance, short saying, maxim: Solonis.—An epitaph: in sepulchro rei p. incisum. — A clause (in a will): de testamento.
An inscription on tombs, doors, images of ancestors, votive tablets, etc. Many of these elogia (ἐλεγεῖα) are preserved to us from the pedestals of the statues with which Augustus adorned the colonnades of the temple of Mars in the Forum (Hor. Carm. iv. 8, 13) and from the hermae in libraries. They are of some historical value, though not always representing original sources of information. For specimens, see the Corp. Inscript. Lat. i. pp. 277, 281, and Wilmanns pp. 622 foll.; also the Poetae Lat. Minores (ed. Bährens), v. 396. For the etymology of the word elogium see Curtius's Kleine Schriften, ii. 230 (Leipzig, 1880); and for discussion, Hildesheimer, De Libro de Viris Illustribus Urbis Romae (Berlin, 1880).