excubitor
excubitor, a watchman, guard, sentinel
Found Excubitor with different capitalization.
Excubitor masculine nominative singular, present passive indicative 1st singular, masculine vocative singular of excubitor
excŭbĭtor, ōris, m. [excubo],
- one who keeps guard, a watchman, guard, sentinel: haec eadem (castella) noctu excubitoribus ac firmis praesidiis tenebantur, Caes. B. G. 7, 69 fin.: tribunus excubitor, the captain of the guard, Suet. Claud. 42; id. Ner. 8.— Of a dog: quis excubitor inveniri potest vigilantior? Col. 7, 12, 1.—Of a cock: excubitor ales, Verg. M. 2.
excubitor, ōris, m. (excubo), der Wächter, v. Hunde, Col. 7, 12, 1: v. Hahne, exc. ales, Ps. Verg. mor. 2. – insbes. von Soldaten, excubitores, die Wache, der Wachtposten, das Pikett, die Feldwache, Caes. u. Suet.
~or, vigil,dægweard
~ores,heafodweardas
de dangione regios expulit ~ores
dum ~ores intentius pernoctant, miserum homunculum a muro demissum ‥ ceperunt
cum ‥ civitati appropinquarent intuebantur eos ~ores ‥ a turrium ‥ propugnaculis
Garbald, qui ecclesie civitatis Reginae pastorale ~oris subiit magisterium
excŭbĭtŏr, (14) ōris, m. (excubo), sentinelle, garde : Cæs. G. 7, 69 || [fig.] Col. Rust. 7, 12, 1.
- 1. wachter, wachtpost;
- 2. lijfwacht v.d. keizer.
῾Ὼς τῶν ἐξκουβιτώρων ἡγεῖτο, οῦτω γὰρ
τοὺς φύλακας Ρωμαῖοι καλοῦσι . Timarchus Excubitor, apud Gregor. M.
lib. 8. Epist. 52. His qui præerat, Comes Excubitorumdicitur, Nicephoro Patr. CP. in Heraclio, et aliis a Meursio et Fabroto ad Cedrenum, et Alamanno ad Procop. Hist. arcan. laudatis.
Excubitor Tribunus, apud Suetonium in Claudio cap. 42. et
Excubans Tribunus, in Nerone cap. 9. Apul. lib. 2. Doctr. Plat. pag. 26 :
Excubitorum loco militet juventus pro
utilitate cunctorum. Utitur etiam Cæsar de Bello Gall. lib. 7. Hæc igitur vox
potuisset prætermitti.excubitor ōris, m
- ex + CVB-, a watchman, guard, sentinel: (castella) excubitoribus tenebantur, Cs.