explano
explano, to make plain, make clear, explain
Could not find Explanandum in Logeion dictionaries.
Explanandum present passive gerundive plural, present passive gerundive plural, present passive gerundive singular, present passive gerundive singular, present active gerund singular, present passive gerundive singular, present passive gerundive singular of explano
ex-plāno, āvi, ātum, 1, v. a. *
- Lit., to flatten or spread out: suberi cortex in denos pedes undique explanatus, Plin. 16, 8, 13, § 34.—
- II Trop., of speech, to make plain or clear, to explain (class.: syn.: explico, expono, interpretor): qualis differentia sit honesti et decori, facilius intelligi quam explanari potest, Cic. Off. 1, 27, 94; cf. Quint. 5, 10, 4: rem latentem explicare definiendo, obscuram explanare interpretando, etc., Cic. Brut. 42, 152: explanare apertiusque dicere aliquid, id. Fin. 2, 19, 60: docere et explanare, id. Off. 1, 28, 101: aliquid conjecturā, id. de Or. 2, 69, 280: rem, id. Or. 24, 80: quem amicum tuum ais fuisse istum, explana mihi, Ter. Phorm. 380: de cujus hominis moribus pauca prius explananda sunt, quam initium narrandi faciam, Sall. C. 4, 5.—Pass. impers.: juxta quod flumen, aut ubi fuerit, non satis explanatur, Plin. 6, 23, 26, § 97.—
- 2 To utter distinctly: et ille juravit, expressit, explanavitque verba, quibus, etc., Plin. Pan. 64, 3.
- —Hence, explānātus, a, um, P. a. (acc. to II.), plain, distinct (rare): claritas in voce, in lingua etiam explanata vocum impressio, i.e. an articulate pronunciation, Cic. Ac. 1, 5, 19: parum explanatis vocibus sermo praeruptus, Sen. de Ira, 1, 1, 4.—Adv. explānāte, plainly, clearly, distinctly: scriptum, Gell. 16, 8, 3.—Comp.: ut definire rem cum explanatius, tum etiam uberius (opp. presse et anguste), Cic. Or. 33, 117.
ex-plāno, āvī, ātum, āre (ex u. planus), eben ausbreiten, I) eig.: cortex in denos pedes explanatus, Plin. 16, 34. – II) übtr.: A) verdeutlichen, deutlich entwickeln, erläutern, erklären, aufklären, über etw. Aufklärung geben, 1) im allg.: explanabis igitur hoc diligentius, Cic.: ille tibi omnia explanabit, Cic.: latentem (rem) explicare definiendo, obscuram explanare interpretando, Cic.: expl. alqd coniecturā, Cic.: absol., cum doceo et explano, Cic.: plane quid sit non intellego; explanabis igitur, Cic. – 2) insbes.: a) auslegen, deuten, responsa, Pacuv. tr. 116: carmen, Liv. 25, 12, 11: Partiz. subst., explanantium (der Ausleger) regula, Hieron. c. Rufin. 3, 11. – b) deutlich aussprechen, verba, Plin. pan. 64, 3 (vgl. PAdi. explanatus). – B) auseinandersetzen, darlegen, darstellen, eam partem curationis, Cels.: alcis vitia, Amm.: argumentum nondum verbis explanatum, Quint.: de cuius hominis moribus pauca prius explananda sunt, quam initium narrandi faciam, Sall.
See: explanare
explānō, (13) āvī, ātum, āre (ex, planus), tr., ¶ 1 étendre, étaler : in denos pedes explanatus Plin. 16, 34, qui forme une surface plane de dix pieds ¶ 2 [fig.] développer, expliquer, éclaircir, exposer : Cic. Off. 1, 94 ; Br. 152 ; Or. 80 ¶ 3 prononcer clairement : Plin. Min. Pan. 64, 3.
- 1. verduidelijken, verklaren [obscuram rem interpretando]; ➤ hoc facilius intellegi quam explanari potest;
- 2. uiteenzetten [de alcis moribus pauca];
- 3. interpreteren, uitleggen [carmen];
- 4. duidelijk uitspreken [verba]; — p. adj. explānātus, a, um duidelijk [vocum impressio de gave om duidelijk te articuleren]; ➤ parum explanatis vocibus sermo praeruptus.
explānō āvī, ātus, āre
- ex + planus, to make plain, make clear, explain: qualis differentia sit, etc.: rem definiendo: de hominis moribus pauca, S.: carmen, L.