festive
festive, humorously, facetiously, wittily
Found Festive with different capitalization.
Festive adverb, neuter vocative singular, masculine vocative singular of festivus
festīvē, adv., v. festivus fin.
fēstīvē, Adv. (festus), I) anmutig, niedlich, nach Herzenslust, alqm accipere (bewirten), Plaut. Pseud. 1254a. – Comparat., Hieron. epist. 31, 2. – Superl., Trag. inc. fr. 223. – II) (in bezug auf die Rede usw.) nett, launig, schalkhaft, belle et f., Cic.: a te actam fabellam video esse f., Cic.: festivissime inquit, Gell.
finita ‥ solempnitate [coronacionis ] et ~e celebrato convivio rediit
~e, i. sollempniter
sequitur sextusdecimus numerus, qui ‥ ~e procedit trabeatus
hanc solemnitatem ~ius ceteris festivitatibus nos agere ‥ monstramus
quod nunc plerique celebrius colunt ac ~ius exornant
~e indutus in sede propria ab eodem [i. e. abbate ] ‥ sum collocatus
dies anniversarius mortis ejus ‥ cum duabus capis ad missam ~e celebrabitur
ejus anniversarium constituitur debere singulis annis ~e fieri
omnes cantus ‥ ~e ac celebriter cum moderamine sustentando
~e inchoet “Gloria in excelsis Deo”
omnes fratres tanti relatione miraculi ~e laetificabat
fēstīvē (14) (festivus), ¶ 1 joyeusement : Pl. Ps. 1254 ¶ 2 avec agrément, avec grâce, ingénieusement : Cic. Dej. 19 ; Div. 2, 35, etc.
fēstīvē
adv.
- festivus, humorously, facetiously, wittily: agere fabellam: tradere elementa loquendi.—In applause: ‘belle et festive.’