fore
fŏre, inf., irregular, from the obsolete fuo, and equivalent to futurum esse; and fŏrem, fores, foret, forent, subj. imperf., equivalent to essem, esses, etc., v. sum init.
fŏrĕ, inf. fut. de sum || abl. de foris.
Esse. Gregorius Turon. in Vita S. Maurilii Episc. Andeg. MS. cap. 2 :
Audiens autem..... in villa quadam... fanum Fore antiquissimum diversis idolorum
culturis dedicatum, etc. Adde cap. 18. Fridegodus in S. Wilfrido cap. 16 :
En qui confirmas Christum Fore cunctipotentem.
Ditmarus lib. 2 : In medium prosiliit, et Cunonem per omnia mentitum Fore
coram omnibus dixit. Occurrit passim. Vide Felicem Osium in Notis ad Ottonem
Morenam pag. 34.fore, forem see sum.