ignave
ignave, sluggishly
Found Ignave with different capitalization.
Ignave adverb, neuter vocative singular, masculine vocative singular of ignavus
ignāvē, adv., v. ignavus fin.
īgnāvē u. īgnāviter, Adv. (ignavus), I) träg, ohne Energie, mit Unlust, ignave dicere multa, unkräftig, müßig, Hor.: curam ignaviter quaeris, Lucil. fr.: an ego, cum omnes caleant, ignaviter aliquid faciam? Hirt. in Cic. ep.: Compar., summas carpere ignavius herbas, Verg. georg. 3, 465. – II) insbes., feig, feigherzig, ne quid timide, ne quid ignave faciamus, Cic. Tusc. 2, 55.
disputat ignave qui scripta revolvit et artes
~e, ~ius, ~issime adv.
ignāvē, (14) avec faiblesse, sans énergie : Cic. Tusc. 2, 55 || [en parl. du style] : Hor. Ep. 2, 1, 67.
īgnāvē adv.with comp.
- ignavus, sluggishly, slothfully, without spirit: ne quid faciamus: dicere multa, flatly, H.: carpere ignavius herbas, V.