inamabilis
inamabilis, unlovely, unattractive, repugnant, repulsive, odious
Frieze-Dennison Vergil
inamābilis, e: (adj.), unlovely; odious, abhorred, accursed, 6.438.
Found Inamabilis with different capitalization.
Inamabilis feminine genitive singular, masculine accusative plural, feminine nominative singular, masculine genitive singular, feminine vocative singular, feminine accusative plural, masculine nominative singular, masculine vocative singular, neuter genitive singular of inamabilis
ĭn-ămābĭlis, e, adj.,
- not worthy of love, not lovely, repugnant, revolting, hateful, odious (poet. and in post-Aug. prose): inamabilis, illepidus vivo, Plaut. Bacch. 4, 3, 3 (614): genus ipsum inamabile, inamoenum, Plin. Ep. 9, 10, 3: tristique palus inamabilis undā, Verg. A. 6, 438: regnum (of the Lower World), Ov. M. 4, 477; 14, 590: feritas, id. P. 1, 6, 5: nihil est inamabilius quam diligens stultitia, Sen. Contr. 3, 20 med. — In the neutr. adverb.: inamabile ridet, Ov. A. A. 3, 289.
in-amābilis, e, unliebenswürdig, unlieblich, unangenehm, widerlich für andere, homo, Plaut.: regnum (sc. inferorum), Ov.: palus, vom Styx, Verg.: id genus operis, Plin. ep. – Compar., nihil est inamabilius quam diligens stultitia, Sen. contr. 7, 5 (20), 11.
hominem ‥ ferum, moribus ferreum et ~em in dolis doctum
loco Godmundcestre, nobilis quondam urbis, nunc vero ville non ~is
tu igitur ~e regnum desere [cf. ]Ov. Met. IV 477
utpote commemorans scelerum commissa meorum / et maculas vitae mortisque inamabile tempus
hoc inamabile tempus / praevideas semper nocte dieque tibi
postulavit ut ‥ maculas vitae mortisque ~e tempus meminissent
ĭnămābĭlĭs, (14) e, indigne dʼêtre aimé, déplaisant, désagréable : Pl. Bacch. 614 ; Virg. En. 6, 438 ; Ov. M. 4, 477 ; Plin. Min. Ep. 9, 10, 3 || -bilior Sen. Rhet. Contr. 7, 5, 11.
in-amābilis e, adj.,
- unlovely, unattractive, repugnant, repulsive, odious: palus undā, i. e. the Styx, V.: regnum (of Pluto), O.