inanimus
inanimus, lifeless, inanimate
Could not find Inanimum in Logeion dictionaries.
Inanimum neuter nominative singular, neuter genitive plural, neuter accusative singular, neuter vocative singular, masculine genitive plural, masculine accusative singular of inanimus
ĭnănĭmus, a, um, adj. [2. in-animus],
- lifeless, inanimate (class.; cf. Madv. ad Cic. Fin. p. 534): cum inter inanimum et animal hoc maxime intersit, quod inanimum nihil agit, animal agit aliquid, Cic. Ac. 2, 12, 37; cf.: inanimum est omne, quod pulsu agitatur externo; quod autem est animal, id motu cietur interiore et suo, id. Tusc. 1, 23, 54: cujusque generis vel inanimi vel animantis origo, id. ib. 5, 24, 69; id. Rep. 6, 26: res (opp. quodque animal), id. Div. 2, 47, 98: natura, id. N. D. 2, 30, 76: muta atque inanima, id. Verr. 2, 5, 67, § 171; so with muta, id. N. D. 1, 14, 36; Tac. A. 4, 69 fin.: omnes res, animantes et inanimae, Auct. Her. 4, 48, 61; 4, 53, 66; cf.: ex mutis animalibus aut inanimis, Quint. 5, 3, 23: satiati caede animantium, quae inanima erant, etc., Liv. 41, 18, 4.
in-animus, a, um (in u. anima), unbelebt, unbeseelt, leblos (Ggstz. animatus, animans), Cornif. rhet., Cic. u.a. – neutr. subst., cum inter inanimum et animal hoc intersit, quod etc., Cic.: u. so Plur. inanima, Ggstz. animata, animantia, Cic. u. Lact.; Ggstz. animalia, Liv. 21, 32, 7 (s. oben inanimalis).
cum [anima ] plures potentias habeat, ea ejus inter dignissimas est quod sibi concors est corporibusque idem inferre gaudet et secundum hoc quod partes corporis harmoniatas videt, suas in eis potentias exercet. unde fit ut hoc quoque animare non cesset, illud vero ~um diutius relinquat
ĭnănĭmus, (13) a, um (in, anima), inanimé : Cic. Ac. 2, 37 ; Rep. 6, 26 ; Nat. 2, 76 ; Verr. 2, 5, 171 ; Liv. 41, 18, 4.
- 1. ademloos, levenloos;
- 2. onbezield, niet-levend.
inanimus
adj.
- 2 in+anima, lifeless, inanimate: inanimum est omne, quod, etc.: natura.