incommode
incommode, inconveniently, unsuitably, unfortunately, unseasonably
Found Incommode with different capitalization.
Incommode adverb, neuter vocative singular, masculine vocative singular of incommodus
Incommode neuter vocative singular of incommodum
incommŏdē, adv., v. incommodus fin.
incommodē, Adv. (incommodus), unpassend, unbequem, ungelegen, ungünstig, zur Unzeit, moram obicere, Plaut.: venire, Cic.: dicere, Varro: accĭdere, Caes.: se gerere, Colum.: incommodius mecum actum est, Cic.: quod ipsā iactatione incommodius fit, Sen.: incommodissime navigare, Cic.
incommodus, -a, -um, inde ~e adverbium
per se disquirenti circa quamlibet disciplinam ignorabilia, ne ~ius perturbatius a se quam ab alio fallatur
incommŏdē (14) (incommodus), dʼune manière qui ne convient pas, mal à propos, fâcheusement : Cic. Att. 7, 8, 2 ; Cæs. G. 5, 33, 4 ; Liv. 4, 8, 6 || -dius Cic. Læl. 15 ; -issime Cic. Att. 5, 9, 1.
incommodē adv.with comp.and sup.
- incommodus, inconveniently, unsuitably, unfortunately, unseasonably: venire: accidit, Cs.: adversari, L.: cum illo actum optime est, mecum incommodius: incommodissime navigare.