intempestus
intempestus, unseasonable, unpropitious, dark
Frieze-Dennison Vergil
intempestus , a, um: unseasonable; unpleasant; gloomy, dark, 3.587; of unhealthy atmosphere or climate, malarious, unhealthy, 10.184.
Could not find Intempesta in Logeion dictionaries.
Intempesta feminine nominative singular, neuter nominative plural, feminine vocative singular, neuter vocative plural, neuter accusative plural, feminine ablative singular of intempestus
intempestus, a, um, adj. [2. in-tempus], unseasonable.
- I Lit.: intempesta nox, the dead of night, Cic. Phil. 1, 3; id. Pis. 38; id. Verr. 2, 4, 43, § 94; Verg. A. 3, 587; id. G. 1, 247 al.; cf. Varr. L. L. 6, § 7; 7, § 72: nox intempesta, quae non habet idoneum tempus rebus gerendis, Macr. S. 1, 3, p. 209 Bip.—Hence, personified: intempesta silet Nox, dismal Night, the mother of the Furies, Verg. A. 12, 846.—
- II Transf.
- A Unwholesome, unhealthy: Graviscae, Verg. A. 10, 184.—
- B Stormy, tempestuous: Tonans, Stat. Th. 2, 153.
in-tempestus, a, um (in u. *tempestus, v. tempus gebildet wie scelestus v. scelus), »ungünstig der Zeit od. der Witterung nach«, I) der Zeit nach: int. nox, »die tiefe, totenstille Nacht«, die nicht durch Handlungen der Menschen in Zeitabschnitte eingeteilt wird, Enn. bei Varro, Cic. u a. – personifiziert, Nox intempesta (die unheimliche Nacht), die Mutter der Furien, Verg. Aen. 12, 846. – II) der Witterung nach, a) ungesund, Graviscae, Verg. Aen. 10, 184. – b) stürmisch, Tonans, Stat. Theb. 2, 154.
~ae noctis conticinio angelus ‥ virum Dei de ‥ lautumiae squaloribus eripuit
vidit ‥ ~a nocte ‥ adpropinquantem sibi hominem
~ae noctis silentio
omnia nocte †intempestas ubruisti [l. ~a subruisti ]
†in tempeste [l. ~e ] noctis silentio, cum ‥ sopori membra dedissent
noctis ~o [gl.: i. e. sereno; i. e. sereno vel medio vel inactuoso, cf. ] temporeIsid. Etym. V 31. 9
~a noctis quiete
nocturnae caecitatis latibula ‥ vij partibus singillatim sequestratis dirimuntur, hoc est conticinio, ~o, crepusculo, etc. [cf. ]Isid. Etym. V 31. 4
hoc ~um,mydnytha
sepe etenim fatigatio secuta est desuper natura, que sanitatem ~am doloribus obduxerit(
intempestus, (12) a, um, ¶ 1 [en parl. du temps] défavorable, qui nʼest pas propre à lʼaction, qui ne permet pas de faire qqch., cf. Serv. En. 2, 268 ; [dʼoù] nox intempesta Cic. Verr. 2, 4, 94, le milieu de la nuit, une nuit profonde, cf. Cic. Phil. 1, 8 ; Virg. En. 3, 587 ¶ 2 défavorable, malsain : Virg. En. 10, 184 || orageux : Stat. Th. 2, 153.
- 1. ontijdig [nox het holst v.d. nacht];
- 2. (poët.) (metaf.) stormachtig, ongezond; ➤ -ae Graviscae (Verg.).
intempestus
adj.
- 2 in+tempus, unseasonable, unpropitious, dark: nox, the dead of night.— Person.: intempesta silet Nox, dismal Night(mother of the Furies), V.—Unwholesome, unhealthy: Graviscae, V.