intempestive
intempestive, unseasonably, inappropriately
Found Intempestive with different capitalization.
Intempestive adverb, neuter vocative singular, masculine vocative singular of intempestivus
intempestīvē, adv., v. intempestivus fin.
intempestīvē, Adv. (intempestivus), zur Unzeit, int. accedere, Cic.: omnia int. agere, Liv.: illud (munusculum) int. remittere, Sen.: int. lascivire, Gell.: int. occupato alludere, Phaedr.: haud int., Vell.: non int., Colum.
musca ~e liquoribus et escis se ingerit
quam premature et ~e ‥ ab ausu nobili revocatus fueris
ut [non ] ‥ ab intime speculationis serenitate ullatenus ~e avocaretur
intempestīvē, (14) dʼune manière intempestive, inopportune, mal à propos, à contretemps : Cic. Fam. 11, 16, 1 ; accedentes Cic. Off. 1, 88, les importuns, les fâcheux.
in-tempestīvē
adv.
- imtempestivus, unseasonably, inappropriately: accedere: agere, L.: fovere volnera mentis, O.