interius
interius2, in the inner part, on the inside, in the middle, within
Found Interius with different capitalization.
Interius neuter accusative singular comparative, neuter vocative singular comparative, neuter nominative singular comparative of interior
intĕrĭus .
- Adj. comp., from interior. —
- II Adv., v. interior fin.
interius, I) Compar. Adi., s. interior. – II) Compar. v. intra, s. intrā.
terra ‥ ~ius ‥ in colles varios ‥ erecta
haec domus interius resplendet luce serena
haec spelunca tota ~ius pretioso marmore tecta
in testamento novo non tam quod exterius agitur quam id quod ~ius cogitatur ‥ adtenditur(
illa, quam ~ius conscientia turpis foedabat
intĕrĭŭs, compar., ¶ 1 n. de interior ¶ 2 adv., compar. de intra, plus en dedans, intérieurement : Cic. de Or. 3, 190 ; Plin. 3, 150.
interius (1) adj.,
- neut. of interior.
interius (2) adv.
- neut. of interior, in the inner part, on the inside, in the middle, within: oratio ne insistat interius, i. e. halt too soon: recondere, V.—Fig.: attendere, to look closely, Iu.