lingula
lingula, a tongue of land
Found Lingula with different capitalization.
Lingula feminine nominative singular, feminine ablative singular, feminine vocative singular of ligula
Lingula feminine ablative singular, feminine nominative singular, neuter nominative plural, feminine vocative singular, neuter accusative plural, neuter vocative plural of lingulus
lingŭla, v. ligula.
lingula, s. ligula.
lingua ‥ inde hec ~a
puer ‥ currat et uterum / mucrone lingule lambat viniferum
non est laus virginis in verbo mobili / ‥ / confecta lingula
hec ~a,longette
hec ~a,a tung
the gullet , ~a, gula
the wyndlappe , ~a
~am terre que jacet in parte australi ante predictum mesuagium
de iij s. pro emendacione ~e ad novam campanam
in ~a justicie
habenas et singulas et ~as [gl.: ], plusculam, pulvillam, trussulam sponte pretereohardiloun
rex ‥ optulit majori altari monile nobilissimum, habens duas ~as et transtrum
ut vexilli Boamundi ~as in ora Turcorum volitare faceret
discipulos signat dependens lingula duplex
hec li[n ]gula,laniere
tabule osculatorie: ‥ tercia ‥ cum una ~a in tergo ejusdem(
Spiritum de celis missum / igneis in lingulis
lingŭla, (14) v. ligula : Cato Agr. 84 ; Mart. 14, 120, 2 ; Char. 104, 5 ; Prisc. Gramm. 3, 42.
- 1. landtong; ➤ in extremis -is promunturiisque (Caes.);
- 2. (poët.; postklass.) riem v.e. schoen (met een uiteinde in de vorm v.e. tong);
- 3. (Plaut.) (als scheldw.) slappeling(?).
Habits tailladezvocabant, ferre nostris fuit in usu. Cæsarius Heisterbach. lib. 10. Mirac. cap. 11 :
Concedam tibi
Lingulam pallii mei. Vide Cultellare.lingula
f
dim.
- lingua, a tongue of land: oppidain extremis lingulis, Cs.; see ligula.
Lingŭla
See ligula.