mira
Found MIRA with different capitalization.
MIRA neuter accusative plural, neuter nominative plural, neuter vocative plural of mira
MIRA present active imperative 2nd singular of miro
MIRA feminine ablative singular, feminine nominative singular, neuter nominative plural, feminine vocative singular, neuter accusative plural, neuter vocative plural of mirus
[between Traneby mire ] mira [& Langrig ]
Mazer; quod vide. Testamentum Sibillæ Comitissæ Flandr. ann. 1270 :
Item omnes scyphos de Mira tam cum pedibus argenteis, quam sine pedibus
existentes.Factis quibusdam speculis sive Miris in riveria, unde itur de Padua ad montem
Silicem, positi sunt in hiis locis custodes, ne possint ad illa castra ulla victualia
deportari. Idem lib. 10. cap. 8. col. 318 : Rusticus quidam de villa
Voltæ qui singula securus intuebatur ; stans enim in sublimi quadam arbore, et erat
specula, quam Miram dicimus, ibi facta in capite, quasi ipsius villæ, die ac nocte
videbat cuncta quodammodo, quæ fiebant in exercitu Eccelini, et gentem ejus.
Adde Chron. Estense apud eumdem tom. 15. col. 315.Mirare, collineare, fixis oculis aspicere, nostris
Sic homo jacendo supinus in terra respiciat turrim, recte Mirando cacumen turris
supra cacumen baculi ; et cum habuerit sic rectam Miram, tunc mensurentur, etc.
Stat. Saluc. collat. 8. cap. 246 : Statutum est quod quæcumque possessiones situatæ
super finibus Saluciarum, si aquæ pluviæ et diluvii in eas venientes commode scolare
possunt super iis possessionibus vel super communi ; si autem non possint, debeat
quælibet possessio scolare inferius in possessionem magis propinquam et magis
descendentem per Miram suæ possessionis. Et licitum sit frangere ripam seu cavezagnam,
facta visitatione et obtenta licentia judiciali, ad dandum discursum dictæ aquæ
descendendi per Miram alterius possessionis inferioris. Vide infra Mirare 2.