metuens
metuens, fearing, afraid, fearful, timid, apprehensive, anxious
Found Metuens with different capitalization.
Metuens present active participle masculine nominative singular, present active participle feminine vocative singular, present active participle masculine vocative singular, present active participle neuter accusative singular, present active participle feminine nominative singular, present active participle neuter nominative singular, present active participle neuter vocative singular of metuo
mĕtŭens, Part. and P. a., v. metuo fin.
metuēns, entis, PAdi. (v. metuo), fürchtend, besorgt, bange, in Furcht, m. Genet., metuens legum, Cic.: Roma metuens domini, Lucan.: metuens virgae (Achilles), bange vor der R., Iuven.: captivitatis metuens, Apul.: irae superûm metuens (vor dem Z.), Apul.: metuentior undae, Ov.: metuentior deorum, gottesfürchtiger, Ov. – metuentior in posterum, Tac.
mĕtŭēns, (13) tis, part.-adj. de metuo, qui craint : Hor. S. 2, 2, 110 || -tior Tac. Ann. 13, 15.
metuēns entis, adj.with comp.
- P. of metuo, fearing, afraid, fearful, timid, apprehensive, anxious: homines legum metuentes: futuri, H.: virgae, Iu.: me metuentem expendere casūs, anxiously, V.: metuentius ingenium, O.: metuentior deorum, more god-fearing, O.