oppositus
oppositus, standing against, opposed, opposite
oppositus2, a placing against, opposing, opposition
Could not find Oppositum in Logeion dictionaries.
Oppositum neuter nominative singular, neuter genitive plural, neuter accusative singular, neuter vocative singular, masculine genitive plural, masculine accusative singular, masculine accusative singular of oppositus
Oppositum perfect passive participle masculine genitive plural, perfect passive participle masculine accusative singular, perfect passive participle neuter genitive plural, perfect passive participle neuter nominative singular, perfect passive participle neuter vocative singular, perfect passive participle neuter accusative singular of oppono
oppŏsĭtus, a, um, Part. and P. a., from oppono.
oppŏsĭtus, ūs, m. (in sing. used only in abl.) [oppono].
- A placing or setting against, an opposing; with obj.-gen.: laterum nostrorum oppositus et corporum pollicemur, Cic. Marc. 10, 32; Sil. 10, 212. —With subj.-gen.: lunae, Cic. Rep. 1, 16, 25. —
- II A placing or laying before, an interposition, intervention: oppositu globi noctem afferente, Plin. 2, 71, 73, § 181: aedium, Gell. 4, 5, 3.—
- III A citing or bringing forward against one: oppositu horum vocabulorum commotus, Gell. 14, 5, 4.
1. oppositus, a, um, PAdi. (v. oppono), I) von der geographischen Lage = gegenüberliegend, vorliegend vor usw., opp. mons, Caes.: Buthrotum oppositum Corcyrae, Caes.: oppidum oppositum Thessaliae, Caes.: oppositum petens contra Zanclëia saxa Rhegion, Ov. – II) entgegengesetzt, widersprechend, subst., opposita, ōrum, n., Sätze, die miteinander im Widerspruch stehen, ἀντικείμενα, Gell. 16, 8, 13 sq.
2. oppositus, im Sing. nur Abl. ū, m. (oppono), 1) das Entgegenstellen, Entgegensetzen, 1) aktiv: oppositu membrorum, Sil. 10, 211: foliorum oppositu (Vorlegen) pudenda velatus, Auson. perioch. Odyss. 6: Plur. laterum nostrorum oppositus pollicemur, Cic. Marc. 32. – 2) passiv = das Entgegengestellt-, -gelegtsein, das Entgegenstehen, Vorstehen, Vorliegen, solem lunae oppositu solere deficere, Cic. de rep. 1, 25: u. so Plin. 2, 181. Gell. 4, 5, 3. – II) übtr., die Gegenanführung, vocabulorum, Gell. 14, 5, 4.
excubias, custodias, laterum et corporum ~us pro vita ac regis salute pollicentur
1 oppŏsĭtus, (12) a, um, p.-adj. de oppono, placé devant, opposé [avec dat.] : Cic. Off. 2, 14 ; Div. 2, 17 || subst. pl. n. , propositions, [ou] termes contradictoires : Gell. 16, 8, 13.
2 oppŏsĭtŭs, (15) ūs, m. , action de mettre devant, dʼopposer : laterum nostrorum oppositus et corporum pollicemur Cic. Marc. 32, nous tʼoffrons le rempart de nos poitrines, de nos corps || fait dʼêtre opposé : Cic. Rep. 1, 25 ; Gell. 4, 5, 3 || [fig.] fait dʼopposer, dʼobjecter : Gell. 14, 5, 4.
- 1. het tegenoverstellen [corporum];
- 2. het ervoor, in de weg gaan staan [lunae].
oppositus , a, um. part. p. v. oppono.
對面者。相忌。置于前者。Opposita. plur. 相反之事。
Suggest a Translation
See an image
對面者。相忌。置于前者。Opposita. plur. 相反之事。
Suggest a Translation
See an image
oppositus (1) adj.
- P. of oppono, standing against, opposed, opposite: Mons Cebenna, Cs.: luna soli: contra Zancleïa saxa Rhegion, O.— Fig.: propugnaculum istis ipsis nationibus.
(oppositus (2) ūs),m
- oppono, a placing against, opposing, opposition(only ablsing. and accplur.): laterum nostrorum oppositūs pollicemur: solem lunae oppositu deficere.