plures
Found Plures with different capitalization.
Plures masculine accusative plural comparative, masculine nominative plural comparative, masculine vocative plural comparative, feminine accusative plural comparative, feminine vocative plural comparative, feminine nominative plural comparative of multus
plūres, v. plus, under multus, II.
plūrēs, s. multus(unter multus).
vinctos ~es in carceribus habentes
~a [gl.: multa ] monachorum ergasteria
vocato filio suo ‥ et ~ibus amicis
videtur ‥ ex una anima ~es animas fieri
fuit cum eo ad ~a alia latrocinia
emit ab eo unam tunicam ‥ et ~a alia furta
nempe volunt plures collum constringere dextra
hoc tibi per litteras intimare curavi ne inter ~es devulgatum innotescat
~es ‥ regularem instituebat ad vitam
haec terra per ~es est divisa
quia ‥ ~es odio eam habeant
ille medicus ~es sanat in quo ~es confidunt
haec ‥ et multo ~a quae brevitatis causa omittenda decrevimus
nam ingenti miraculorum mole victus brevitatis compendio ~a praetereo
cum ‥ haec et hujusmodi ~a loqueretur
necessitas ~a [AS: ] docetfeala
genus predicatur de ~ibus quam species, i. ~ius, ut ita dicam
fuit cum eo ‥ ad brusandum quandam domum et ibi furati fuerunt ~a
amicos ~es [AS: ] nemo habetto feala
plūrēs, n. plūra, pl. de plus ¶ 1 plus nombreux, un plus grand nombre [sens comparatif] : eos plures esse intellego quam putaram Cic. Att. 7, 3, 5, je vois quʼils sont plus nombreux que je ne croyais ; aliquis unus pluresve Cic. Rep. 1, 48, un ou un plus grand nombre, oratores duo aut plures Cic. Br. 199, deux orateurs ou davantage ; dies unus, alter, plures Cic. Verr. 2, 4, 66, un jour, deux jours, davantage [se passent] ; quid ego plura dicam ? Cic. de Or. 1, 18, à quoi bon en dire davantage ? quid plura ? Cic. Leg. 2, 3, à quoi bon davantage ? abrégeons, bref ; ne plura Cic. Fam. 13, 1, 5, pour nʼen pas dire davantage, bref || se ad plures penetrare Pl. Trin. 291, aller rejoindre le plus grand nombre, aller chez les morts ¶ 2 un assez grand nombre, un trop grand nombre : plus in pluribus consilii quam in uno Cic. Rep. 1, 55, plus de réflexion dans un certain nombre que dans un seul ; pluribus verbis rogat Cic. Verr. 2, 4, 64, il demande avec passablement dʼinsistance ; pluribus præsentibus eas res jactari nolebat Cæs. G. 1, 18, 1, il ne voulait pas que ces questions fussent agitées devant un trop grand nombre de personnes ; et quidem pluribus locis Cic. Fin. 1, 6, et même sur passablement de points, [ou] et même sur trop de points ; plures consulatus Cic. Br. 62, trop de consulats ¶ 3 au sens de complures, plusieurs : Liv. 4, 31, 2, etc. ; Plin. , Tac. etc.
➳ pl. n. pluria arch., v. Gell. 5, 21, 6.
plūrēs see 1 plus.