pollingo
Could not find Pollinctum in Logeion dictionaries.
Pollinctum supine, perfect passive participle masculine genitive plural, perfect passive participle neuter genitive plural, perfect passive participle masculine accusative singular, perfect passive participle neuter accusative singular, perfect passive participle neuter nominative singular, perfect passive participle neuter vocative singular of pollingo
pollingo, nxi, nctum, 3, v. a.,
- to wash a corpse, and prepare it for the funeral pile (ante- and post-class.): pollingo, περιστέλλω νεκρόν, σιροπλόκω, ταριχεύω, ἐνταφιάζω, Gloss. Philox.: quia mihi pollinctor dixit, qui eum pollinxerat, Plaut. Poen. prol. 63; Ap. Flor. p. 362, 27: figmenta hominum mortuorum curate pollincta, Amm.19, 1, 10.—Transf., of an old man near his grave: pollinctum corpus, Val. Max. 7, 7, 4; cf.: voluptas fucata aut medicamentis pollincta, Sen. Vit. Beat. 7, 2.
pollingo, līnxī, līnctum, ere, die Leichen abwaschen und einsalben, qui eum pollinxerat, Plaut. Poen. prol. 63: iam pollinctus, Apul. flor. 19. p. 33, 2 Kr.: figmenta hominum mortuorum ita curate pollincta, ut etc., Amm. 19, 1, 10. – übtr., alcis pollinctum iam corpus, schon dem Grabe näher, Val. Max. 7, 7, 4: voluptas fucata et medicamentis pollincta, dem Grabe nahe gebracht, verdorben, Sen. de vit. beat. 7, 3.
pollingō, (15) īnxī, īnctum, ĕre, tr., embaumer et ensevelir un mort : Pl. Pœn. 63 || [fig.] Sen. Vita b. 7, 3.