praeclare
praeclare, very clearly, very plainly
Found Praeclare with different capitalization.
Praeclare adverb, neuter vocative singular, masculine vocative singular of praeclarus
Praeclare present active imperative 2nd singular of praeclareo
praeclārē, adv., v. praeclarus fin. A.
praeclārē, Adv. (praeclarus), I) sehr hell, sehr deutlich, intellegere, Cic.: explicare, Cic. – II) vortrefflich, sehr wohl, gerere negotium, Cic.: meminisse, Cic.: facere, sehr wohl tun = etwas Vortreffliches tun, Cic.; od. sehr wohl tun = helfen, Plin.: praeclarissime facta, Cic.
nocte ‥ cuidam seniori aetate ‥ quidam honorificentissimus in visu adstitit, ita ~e ut recolat adhuc cujus formae illum assimilare potuerit
tuus tunc preclare / fit triangulare / scutum Filius
potent preclare, liceat sibi cuncta vorare, / et sint inflati nec sit modus ebrietati
præclārē, (10) adv., ¶ 1 très clairement, très nettement : Cic. Ac. 1, 33 ¶ 2 excellemment, remarquablement, supérieurement, à merveille : præclare nobiscum actum iri, si Cic. Verr. 2, 1, 9, que nous serons bien heureux, si... ; præclare si Cic. Phil. 13, 8, cʼest à merveille, si... || præclarius Cic. Off. 1, 64 ; -issime Cic. Fam. 3, 8, 5 ; Mil. 96.
praeclārē adv.with sup.
- praeclarus, very clearly, very plainly: intellego: memini.—Excellently, admirably, gloriously: praeclare nobiscum actum iri, si, etc.: se res habebat: simulacrum factum e marmore: nihil nisi praeclarissime facere: pacem volt M. Lepidus; praeclare, si, etc., very good.