praecogito
praecogito, to ponder beforehand, premeditate
Could not find Praecogitati in Logeion dictionaries.
Praecogitati perfect passive participle neuter genitive singular, perfect passive participle masculine vocative plural, perfect passive participle masculine nominative plural, perfect passive participle masculine genitive singular of praecogito
prae-cōgĭto, āvi, ātum, 1, v. a.,
- to think upon, ponder, or consider beforehand, to premeditate, precogitate (perh. not ante-Aug.): plura, Quint. 12, 9, 20: abscessum, Cod. Th. 8, 4, 20: multo ante praecogitatum facinus, Liv. 40, 4 fin.: praecogitati mali mollis ictus venit, Sen. Ep. 76, 34: nolite praecogitare quid loquamini, Vulg. Marc. 13, 11.
prae-cōgito, āvī, ātum, āre, vorherbedenken, -überlegen, multo ante facinus, Liv.: plura, Quint.: malum, Sen.
See: praecogitare
præcōgĭtō, (16) āvī, ātum, āre, tr., penser dʼavance à : Sen. Ep. 76, 34 ; Quint. 12, 9, 20 || préméditer : Cod. Th. 8, 4, 20 ; præcogitatum facinus Liv. 40, 4, 13, forfait prémédité.
praecogito , as, are.
預想。先謀。Praecogitati mali mollis ictus venit 可想到之災雖傷亦輕。
Suggest a Translation
See an image
預想。先謀。Praecogitati mali mollis ictus venit 可想到之災雖傷亦輕。
Suggest a Translation
See an image
prae-cōgitō —, ātus, āre,
- to ponder beforehand, premeditate: praecogitatum facinus, L.