proloquor
proloquor, to speak out, utter, express, declare, announce
Could not find Proloquere in Logeion dictionaries.
Proloquere present passive imperative 2nd singular, present passive indicative 2nd singular, future passive indicative 2nd singular of proloquor
prō-lŏquor, cūtus (quūtus), 3, v. dep. n. and a.
- I In gen., to speak out, utter, declare, say (mostly ante-class. and poet.; not found in Cic., Caes., or Quint.): prolocutum (dicimus), cum animo quod habuit, extulit loquendo, Varr. L. L. 6, § 56 Müll.: hoc profiteri et proloqui advorsum illam,Enn. ap. Non. 232, 24 (Trag. v. 384 Vahl.): miserias Medeai caelo atque terrae, id. ap. Cic. Tusc. 3, 26, 63 (Trag. v. 291 Vahl.): cogitata, Ter. Phorm. 283: verbum, id. And. 256; cf.: proloqui quicquam verborum, Plaut. Am. 1, 1, 92 (244): aliquid apud aliquem, id. Capt. prol. 6; so, apud aliquem, id. Ep. 3, 4, 28 (464): vera, id. Aul. 2, 1, 18 (137): falsum, id. ib. 3, 5, 45 (519): pervagatissimus ille versus, qui vetat Artem pudere proloqui quam factites, Cic. Or. 43, 147: nunc quam rem oratum huc veni, primum proloquar, Plaut. Am. prol. 50; so with interrog.-clause: quid sentiatis proloquimini, Auct. B. Afr. 44 fin.; with acc. and inf., Liv. 4, 2, 13.—Absol.: ut occepisti, perge porro proloqui, Plaut. Trin. 1, 2, 125 (163).—*
- II In partic., to foretell, predict: proloquar, atque utinam patriae sim vanus haruspex, Prop. 3, 13 (4, 12), 59.
prō-loquor, locūtus sum, loquī, heraussagen, aussprechen, sich auslassen, äußern (Ggstz. tacere), I) im allg.: cogitata, Ter.: id apud vos, Plaut.: mendacium parenti, Plaut.: quod pro-loqui piget, Liv. – m. folg. Acc. u. Infin., Liv. 4, 2, 13: m. indir. Fragesatz. Komik. u. Auct. b. Afr. – absol., omitto proloqui, davon schweige ich, Ter.: quid ego parcam apud te proloqui? Plaut. – II) insbes., weissagend verkünden, Prop. 3, 13, 59. – ➳ Infin. Präs. arch. proloquei, Plaut. Men. 252 Sch. mit cod. A. – prolocutus passiv, Hieron. chron. 2.
prōlŏquor, (11) cŭtus sum, quī, ¶ 1 intr., parler hautement : Pl. Trin. 162 ; Varro L. 6, 56 ¶ 2 tr., exposer à haute voix : Enn. Scen. 257 ; Pl. Capt. 6 ; Amph. 50 ; Poet. d. Cic. Or. 147 ; Ter. Phorm. 283 ; [av. prop. inf.] Liv. 4, 2, 13 || prédire : Prop. 3, 13, 59.
- 1. spreken, uiten [cogitata; falsum; mendacium parenti]; ➤ (abs.) omitto ~ daarover zwijg ik;
- 2. onthullen, bekendmaken (m. acc.; aci.; afh. vr.) [miserias caelo].
prō-loquor cūtus, ī, dep.,
- to speak out, utter, express, declare, announce: miserias Medeai caelo atque terrae, Enn. ap. C.: cogitata, T.: in senatu proloqui, se prohibiturum, etc., L.—To foretell, predict, Pr.