Punus
Could not find Puni in Logeion dictionaries.
Puni proper-name adjective masculine vocative plural, proper-name adjective neuter genitive singular, proper-name adjective masculine nominative plural, proper-name adjective masculine genitive singular of Punus
Puni present active imperative 2nd singular of punior
Pūnus, a, um, adj., for Poenus,
- Punic, Carthaginian; comp.: Punior, more Carthaginian, more skilled in the Carthaginian language, Plaut. Poen. 5, 2, 41 (1001).
Pūnus, a, um = Poenus, s. Poenī.
Pūnus, v. Punior.
De plato dicti ensis dictus clericus percussit ipsum
Bernardum supra musculum, et cum Puno duobus ictibus supra pectus.