recepto
recepto, to take back, wrest away
Frieze-Dennison Vergil
receptō, āvī, ātus, 1, intens. a.: to take back or out; recover, 10.383. (recipiō)
Found Recepto with different capitalization.
Recepto present active indicative 1st singular of recepto
Recepto perfect passive participle neuter dative singular, perfect passive participle neuter ablative singular, perfect passive participle masculine ablative singular, perfect passive participle masculine dative singular of recipio
Recepto neuter dative singular, neuter ablative singular of receptum
rĕcepto, āvi, 1, v. freq. a. [recipio],
- to take again, receive back; to recover, retake (mostly poet. and in post-Aug. prose; not in Cic. or Caes.): quae cava corpore caeruleo cortina receptat, Enn. ap. Varr. L. L. 7, § 48 Müll. (Ann. v. 9 Vahl.); cf. Lucr. 2, 1001: placido natura receptat Cuncta sinu, Luc. 7, 810: corpus omnes Paulatim redit in sensus animamque receptat, and takes or receives back again, Lucr. 3, 505.—To receive habitually or often, admit, harbor, protect, etc.: meum receptas filium ad te Pamphilum, i. e. you receive my son’s visits, Ter. Hec. 743: mercatores, to receive, admit, Liv. 5, 8; Tac. A. 3, 60: hastam receptat Ossibus haerentem, tugs back the spear, Verg. A. 10, 383.—With se, to betake one’s self anywhere, to withdraw, retire, recede: quo in tectum te receptes, Ter. Heaut. 968: Saturni sese quo stella receptet, Verg. G. 1, 336: mare, quā multā litus se valle receptat, Pers. 6, 8.
recepto, āvī, ātum āre (Intens. v. recipio), I) rasch zurücknehmen, A) zurückziehen, 1) tr.: hastam, Verg. Aen. 10, 383. – 2) refl. se rec., sich rasch zurückziehen, rasch zurückweichen, a) v. Pers.: se in tectum, Ter. heaut. 968. – b) (poet.) übtr., v. Lebl., Saturni sese quo stella receptet, sich zurückwende, Verg. georg. 1, 336: u. v. Örtl., qua multā litus se valle receptat, wo das Ufer zu häufigen Buchten zurückweicht, Pers. 6, 8. – B) zurück-, wieder aufnehmen, quod missum est ex aetheris oris, Lucr.: placido natura receptat cuncta sinu, Lucan.: corpus (convalescens) paulatim redit in sensus animamque receptat, Lucr. – II) häufig-, gewöhnlich (zu sich, bei sich) aufnehmen, alcis filium ad se, Ter.: mercatores, Liv. – von schützender Aufnahme im Asyl, eodem subsidio obaerati adversum creditores receptabantur, Tac. ann. 3, 60. – v. Lebl., amnis progressus ulterius arenis bibitur et receptatur, Itin. Alex. 38 (87).
See: receptare
rĕceptō, (12) āvī, ātum, āre (recipio), tr., ¶ 1 retirer : Virg. En. 10, 383 || reprendre : Lucr. 2, 1001 ; 3, 505 ¶ 2 recevoir (qqn), donner retraite à : Ter. Hec. 747 ; Liv. 5, 8 ; Tac. Ann. 3, 60 ; se Ter. Haut. 968 ; Virg. G. 1, 336, se retirer [qq. part] ; litus se receptat Pers. 6, 8, le rivage se retire, sʼenfonce.
- 1. (poët.) terugtrekken [hastam; se zich terugtrekken, terugwijken];
- 2. (poët.) weer opnemen;
- 3. regelmatig ontvangen [mercatores].
recepto , as, are. (recipio.)
常受。留逃人。Hastam receptat ossibus haerentem 抽出插于骨之鎗。
Suggest a Translation
See an image
常受。留逃人。Hastam receptat ossibus haerentem 抽出插于骨之鎗。
Suggest a Translation
See an image
receptō āvī, —, āre, intens.
- recipio, to take back, wrest away: hastam receptat Ossibus haerentem, V.—To receive habitually, harbor, entertain: meum filium ad te, i. e. my son's visits, T.: mercatores, admit, L.—With pronreflex., to betake oneself, withdraw, retire, recede: in tectum te, T.: Saturni sese quo stella receptet, V.