reconciliatio

rĕconcĭlĭātĭo, ōnis, f. [reconcilio],

• a re-establishing, reinstatement, restoration, renewal: concordiae, Cic. Cat. 3, 10, 25: gratiae suae et Pompeii, a reconciliation, Balb. et Opp. ap. Cic. Att. 9, 7, A; so, gratiae, Cic. Rab. Post. 12, 32; Liv. 40, 46; Cic. Har. Resp. 24, 51; and: reconciliationes gratiarum, id. Red. ad Quir. 5, 13.—Absol., a reconciling, reconciliation (mostly post-Aug.): irridebatur haec illius reconciliatio, Cic. Clu. 36, 101: nihil opus esse reconciliatione, Liv. 27, 35: Calvo de reconciliatione per amicos agenti, Suet. Caes. 73; so, simulata, id. Ner. 34: incohata inter fratres, Just. 16, 1, 8: ministerium reconciliationis, Vulg. 2 Cor. 5, 18.— Plur.: Antonii societatem reconciliationibus variis male focillatam, Suet. Aug. 17.

reconcīliātio, ōnis, f. (reconcilio), die Wiederherstellung, I) im allg.: concordiae, Cic.: gratiae, Versöhnung, Balb. et Opp. bei Cic. ad Att. 9, 7 A, 1 u. Liv.: Plur. reconciliationes gratiarum, Cic. post red. ad Quir. 13. – II) prägn.: 1) die Versöhnung, Aussöhnung, irridebatur haec illius reconciliatio, Cic.: reconciliationem temptare, Sen. rhet.: r. inchoata inter fratres, Iustin.: r. simulata, Suet.: und im Plur., Antonii societas reconciliationibus (Auffrischungsversuche) variis male focilata, Suet. Aug. 17, 1. – 2) die Befreiung von der Exkommunikation, Alcim. Avit. epist. 15.

reconciliatio [CL] 1 (act of) bringing into agreement, restoration to good relations, reconciliation (also w. obj. gen.). b mutual agreement, compact. 705 hac ‥ pro causa ad conventum Coenredi regis episcoporumque ejus et ducum reliquorum quem nuper de ~one ælfðryðae inter se habuerunt licet advocatus non veni Wealdhere Ep. 23; dissensio ab alio inchoet, a te ~o W. Donc. Aph. Phil. 10. 14d; inducias ‥ a rege petierunt ‥ ut ‥ exigerent vel auxilium defensionis vel permissum ~onis Ord. Vit. XI 3 p. 170.  b 825 ista ‥ ~o confracta est (Syn.) CS 384; hanc ~onem ‥ cum signo sanctae crucis Christi roborabo Ib.; 838 ego Celnoð gratia Dei archiepiscopus hanc ~onem et istam confirmationem cum signo sancte crucis Christi roboravi et subscripsi CS 423. 2 (of God and man); b (of one who reconciles, w. ref. to Christ). tertium tempus fuit regressionis sive ~onis vel justificationis, quod fuit a nativitate Domini usque ad ascensionem ejusdem, per quam facta est gratia hominibus Beleth RDO 55. 60; accipitur pax pro ~one ad Deum Ockham Dial. 762; secundus [status] a Christo in finem, qui dicitur ~onis [ME: reconsiliacion] Higd. I 4 p. 30.  b Maria ‥ filius tuus est ~o peccatorum Anselm (Or. 7) III 23. 3 restoration to a community: a (of exile); b (of penitent to church). a exules restituti. quorum ~onem cum sibi nocituram archiepiscopus non dubitaret, ‥ Romam ivit W. Malm. GP I 22.  b ~o penitentium in Coena Domini, tantum est ab episcopo, et consummata penitentia Theod. Pen. I 13. 2; sequebatur penitentium ~o, misse celebritas, crismatis benedictio W. Malm. Wulfst. III 18; si quis ante absolutionem sive ~onem ex morbi vehementia obmutuerit Gir. GE I 40 p. 116; in signum dampnacionis eorum ‥ ut rubore suffusi ad humilitatis gratiam et ~onis effectum ‥ inclinentur FormOx 165; s1217 post reconsiliacionem regis Anglie, quia ecclesie Romane ipsum cum regnis suis feodataria fecit Plusc. VII 8 p. 69 (cf. Bower IX 31: Johannem regem Anglie tunc reconsiliatum ecclesie Romane feodatarium).). 4 reconsecration, rededication (of church or churchyard, esp. after bloodshed). benedictio in ~one aecclesie ubi sanguis effusus ‥ fuerit Egb. Pont. 58; ecclesie pacem fractam pleniter emendet ‥ et ecclesie ~onem [AS: mynstres clansunge] (Inst. Cnuti) GAS 283; prohibuit ei ne citra ‥ loci illius purgationem et ~onem ‥ celebraret Gir. PI III 29; 1329 pro ~one cimiteri Lit. Cant. I 300; s1313 miles ‥ vulneravit ‥ armigerum in ecclesia ‥ et ab eadem hora remansit ecclesia suspensa donec fuit per ‥ archidiaconum ‥ reconciliata et post ~onem sentencia excommunicacionis super ecclesie violatores fuit promulgata Ann. Paul. 274; 13‥ statuimus quod cum ecclesia vel cimiterium sanguinis vel seminis effusione polluta fuerit vel pollutum ‥ ipse polluens precacionem racione ~onis ‥ ecclesie vel cimiterii persolvat Conc. Scot. II 73.

rĕconcĭlĭātĭō, (12) ōnis, f. (reconcilio), ¶ 1 rétablissement : Cic. Cat. 3, 25 ¶ 2 réconciliation, raccommodement : Cic. Clu. 101 ; gratiæ Cic. Rab. Post. 32, même sens.

reconciliatio , onis. f.
復和睦。— concordiae et gratiae 復和睦。復相愛。

Suggest a Translation
See an image

reconciliātiō ōnis, f

• reconcilio, a re-establishing, reinstatement, restoration, renewal: concordiae: gratiae, reconciliation: reconciliatione gratiarum.—A reconciling, reconciliation(sc. gratiae): illius: nihil opus esse reconciliatione, L.