sacrate
Found Sacrate with different capitalization.
Sacrate present active imperative 2nd plural, perfect passive participle neuter vocative singular, perfect passive participle masculine vocative singular of sacro
să̄crātē, adv., v. sacro, P. a. fin.
sacrātē, Adv. (sacratus), I) heilig, fromm, Augustin. epist. 235, 3. – II) geheimnisvoll, mystisch, Augustin. de doctr. Chr. 2, 16.
nimirum aquam in vinum mutatam repperiunt, quia sacrae dicta legis ~ius intelligunt
‘sicut docuit me Pater, sic loquor’ non enim intelligendum est, quasi homo Pater homini Filio loqueretur, sed excellentius et ~ius
săcrātē (sacratus), religieusement : Aug. Ep. 235, 2 || mystiquement : Aug. Doctr. Chr. 2, 16.