sincere
sincere, uprightly, honestly, candidly, sincerely
Found Sincere with different capitalization.
Sincere adverb, neuter vocative singular, masculine vocative singular of sincerus
sincērē, adv., v. sincerus fin. a.
sincērē, Adv. (sincerus), I) gut, recht, satin ego oculis utilitatem optineo sincere an parum? Plaut. Epid. 634 G. – II) übtr., von Herzen, aufrichtig, ohne Falsch, istuc dicere, Ter.: id dicere, Catull.: loqui, Cic.: pronuntiare, Caes.: nam neque irati neque blandi quicquam sincere sonunt, Enn. fr. – Compar. bei Gell. 6 (7), 3, 55. – Superl. in Augustin. epist. 137, 17.
Domini facies sine velamento ~e videtur
de rebus ecclesiasticis ut simplex ecclesie filius ~e fari dispono
non valet absque fide sincere philosophari / quisquam
ad premendum oleum ‥ in manibus perfectorum virorum, qui ~e ac perfecte ‥ exprimerent eum, quia populare oleum in illud ministerium noluerunt suscipere
eo liberius et purius, eo ~ius et suavius ‥ soli Deo intendere potestis
de Deo ~e [ME: ] cogitare et devote oraresikerliche
Margaretam ‥ cum qua et cui conjugale fedus syncerissime omnino servaverat
quoniam ‥ vestra celsitudo parvitatem meam dilexerit ~e dubitare non possum
in Dei amore ~ius accenduntur
~issime dilectum et valde precarum habemus
sincērē (14) (sincerus), ¶ 1 de façon nette, sans altération : Pl. Epid. 634 ¶ 2 franchement, sincèrement, loyalement : Cæs. G. 7, 20, 8 ; Attic. d. Cic. Att. 9, 10, 9 || -rius Gell. 6, 3, 55 ; -issime Aug. Ep. 137, 17.
sincērē
adv.
- sincerus, uprightly, honestly, candidly, sincerely: dici, T.: pronuntiare, Cs.