socrus
socrus, a father-in-law
Found Socrus with different capitalization.
Socrus masculine nominative plural, feminine nominative singular, masculine genitive singular, masculine nominative singular, masculine accusative plural, feminine accusative plural, feminine genitive singular, feminine nominative plural of socrus
socrus, ūs (orig. comm.; v. infra), f. [a collat. form of socer; Gr.ἑκυρός], orig. also m.,
- either a father-in-law or a mother-in-law; but of the first signif. we have only two examples in ancient poets: praemia erepta a socru suo, Att. ap. Prisc. p. 698 P. (Trag. Rel. p. 136 Rib.); and: a socru, Oenomao rege, Poët. ap. Cic. Tusc. 3, 12, 26 (Rib. l. l. p. 213).—The signif. mother-in-law was the prevailing one through all periods of the language: uno animo omnes socrus oderunt nurus, Ter. Hec. 201; 748; cf. Ov. F. 2, 626; Ter. Hec. 277; 705; Cic. Clu. 12, 23; Juv. 6, 231; Dig. 23, 2, 14, § 4.—Collat. form SOCERA, ae (acc. to socer), Inscr. Orell. 289; and contr. SOCRA, ib. 4221: magna, grandmother-in-law, i.e. one's husband's or wife's grandmother: major, the great-grandmother of either party, Dig. 38, 10, 4, § 6; Fest. p. 126 Müll.
socrus, ūs, f. (socer; vgl. ἑκυρά), die Schwiegermutter, Ter., Cic. u.a.: socer et socrus, ICt.: magna, Großschwiegermutter, Großmutter meiner Gattin, Modestin, dig. 38, 10, 4. § 6: maior, Urgroßmutter meiner Gattin, Paul. ex Fest. 136, 11. – ➳ Archaist. auch m. = socer, Acc. tr. 196. Vgl. Prisc. 6, 44. – Nbf. socera, ae, f., Corp. inscr. Lat. 3, 3895; 7, 229 u. 12, 2630, synk. socra, ae. f., Corp. inscr. Lat. 2, 530 u. 2936; 3, 655; 9, 563 u.a. (vgl. dagegen Prob. app. 199, 1 socrus, non socra).
sanctarum ~us [gl.: ~us est qui filiam dedit; socer et ~us quia generum vel nurum sibi adsociant ] animarum, supernorum regina civium
~um,swegran
matris, sororis, filie, ~us vel cujuslibet illicite femine turpitudinem revelare
hec ~us, -crus, i. mater uxoris mee
clerici sunt conjugati cum seculo et per consequens cum mammona ut ~o forcius quam cum Deo
hec ~us, A.mater in lege
jamjamque surgens, sicut ~us Petri sanata, ministravit eis
non impar ~ui Petri, quae Domino sanatori exhibuit sedulitatem obsequii
sŏcrus, (11) ūs f. (ἑκυρά), belle-mère : Cic. Clu. 23 ; Ov. F. 2, 626 || socrus magna ou abst socrus, grand-mère du mari ou de la femme : Dig. 38, 10, 4, 6 ; Fest. 126 || major, bisaïeule des mêmes : Dig. 38, 10, 4, 6.
socrus ūs, m and f
- socer.—Masc., a fatherin-law(old): a socru, Oenomao rege, Poet. ap. C.—Fem., a mother-in-law: omnes socrūs oderunt nurūs, T.: iniqua, O.: nubit genero socrus.