subrideo
subrideo, to smile
Frieze-Dennison Vergil
subrīdeō, rīsī, 2, n.: to smile, 1.254; 10.742.
Could not find Subrisi in Logeion dictionaries.
Subrisi perfect passive participle neuter genitive singular, perfect active indicative 1st singular, perfect passive participle masculine vocative plural, perfect passive participle masculine nominative plural, perfect passive participle masculine genitive singular of subrideo
sub-rīdeo, rīsī, rīsum, ēre, lächeln, subridet Saturius, Cic.: Axius Appio subridens... inquit, sprach lächelnd zu App., Varro: subr. mixtā irā, Verg.: limis ocellis, Ov.: modice, Mart.: amarum (bitter), Apul. u. Amm.
See: subridere
subrīdĕō, (13) rīsī, rīsum, ēre, intr., sourire : Cic. Com. 22 ; Virg. En. 10, 742.
sub-rīdeō (surr-) sī, ēre,
- to smile: subridet Saturius: mixtā irā, V.: subridens Mezentius, V.