temperatus
temperatus, limited, moderate, temperate
Found Temperatus with different capitalization.
Temperatus perfect passive participle masculine nominative singular of tempero
tempĕrātus, a, um, Part. and P. a. of tempero.
1. temperātus, a, um, PAdi. (v. tempero), I) gehörig eingerichtet, -beschaffen, ordentlich, prela, Cato r.r. 12. – II) gemäßigt, gemildert, mäßig, a) eig.: esca, Cic.: regiones caeli, Vitr.: locus, annus, Colum.: tempus, Varro: loca temperatiora, Caes.: temperatissimum anni tempus, Varro: – b) übtr., gemäßigt, das gehörige Maß haltend, auch zuw. gesetzt, gemessen, ruhig, animus temperatus virtutibus, ausgebildet, Liv.: homo, Cic.: homo temperatior in victoria, Cael. in Cic. ep.: mens, Cic.: mores, Cic.: aequabile et temp. orationis genus, Cic.: oratio temperatior, Cic.: temperatum genus dicendi, eine nüchterne, einfache usw., Suet. – adversus amicos benignus, adversus inimicos temperatus, Sen. ep. 120, 10.
2. temperātus, ūs, m. (tempero), das Sich-Mäßigen, Sich-Enthalten, ab alimonio panis, Arnob. 5, 16.
1 tempĕrātus, (11) a, um, ¶ 1 part. de tempero ¶ 2 adjt , a) bien disposé, bien réglé : Cato Agr. 12 ; temperatior oratio Cic. de Or. 2, 212, discours mieux réglé ; b) tempéré, modéré, mesuré [en parl. de choses] : Cic. Div. 1, 115 ; loca sunt temperatiora Cæs. G. 5, 12, 7, le climat est plus tempéré ; temperatissimum anni tempus Varro R. 2, 5, 14, la saison la plus tempérée || [en parl. de pers.] Cic. Nat. 3, 87 || [rhét.] style tempéré : Cic. Or. 95 ; Off. 1, 3.
2 tempĕrātŭs, ūs, m. , fait de sʼabstenir : Arn. 5, 16.
- 1. goed gemengd, (v.h. klimaat) mild, warm [regiones; anni tempus];
- 2. (metaf.) gematigd [varietas sonorum tot de juiste proporties teruggebracht];
- 3. maat houdend, matig, sober [vir; mores; in victoria];
- 4. rustig, beheerst, bezonnen [oratio; genus dicendi; animus].
temperatus , a, um. part. p. c. s. v. tempero.
温和。有節。備。調和者。管者。Temperata regio 温和之域。
Suggest a Translation
See an image
温和。有節。備。調和者。管者。Temperata regio 温和之域。
Suggest a Translation
See an image
temperātus adj.with comp.
- P. of tempero, limited, moderate, temperate: temperatae escae modicaeque potiones: loca temperatiora, Cs.— Fig., moderate, sober, calm, steady, temperate: mores: in victoriā temperatior: Vim temperatam di provehunt In maius, H.: animus virtutibus, L.— Of speech, moderate, calm, composed: orationis genus: temperatior oratio.