unice
unice, alone, singularly, uniquely, utterly
Found Unice with different capitalization.
Unice adverb, neuter vocative singular, masculine vocative singular of unicus
ūnĭcē, adv., v. unicus fin.
ūnicē, Adv. (unicus), einzig, ausschließlich nur, außerordentlich, a) bei Verbb.: diligere, Cic.: probare, Plin. ep.: laetari, Plin. ep.: eximie et unice delectare, Gell. – b) bei Adii.: unice securus, völlig-, gänzlich unbesorgt, Hor.: häufig verb. mit unus, Plaut.: beim Superl., Aristotelis unice studiosissimus, Gell. 19, 5, 2.
ut sabbatismi requie / nostrae fruantur animae / ‥ / praesta, Pater piissime / Patrique compar unice, / cum Spiritu Paraclito / nunc et per saecula
~e, prime, optime
Dunstanus ‥ [famulam Dei ] quasi propriam matrem ~e custodivit
eum librum Rotbertus miratus ~e, emulatus mirifice
divinam essentiam simpliciter unam et ~e simplicem adoramus
filius suus sicut unicus ~e patrem diligens
ūnĭcē (12) (unicus), dʼune manière unique, exceptionnelle, à nulle autre seconde, tout particulièrement : Cic. Or. 1 ; Cat. 3, 10 ; Fam. 6, 1, 6 ; 13, 15, 1 || renforcé par unus dans Pl. : unice unum plurumi pendit Pl. Bacch. 207, elle lʼestime dʼune manière unique plus que tout au monde, cf. Pl. Truc. 194, etc. || unice securus Hor. O. 1, 26, 5, dʼune insouciance sans égale.
ūnicē
adv.
- unicus, alone, singularly, uniquely, utterly: amare patriam: securus, H.