acerbo
acerbo, to aggravate, make worse
Frieze-Dennison Vergil
acerbō, no perf., ātus, 1, a.: to embitter; to aggravate, augment, 11.407. (acerbus)
Could not find acerbata in Logeion dictionaries.
acerbata perfect passive participle neuter accusative plural, perfect passive participle neuter nominative plural, perfect passive participle neuter vocative plural, perfect passive participle feminine ablative singular, perfect passive participle feminine nominative singular, perfect passive participle feminine vocative singular of acerbo
ăcerbo, āvi, ātum, 1, v. a. [acerbus] (vox Vergil.).
- To make harsh or bitter, to embitter; lit. and trop. (very rare): gaudia, Stat. Th. 12, 75: mortem, Val. Fl. 6, 655.— Hence in an extended sense,
- II To augment or aggravate any thing disagreeable (cf. acuo): formidine crimen acerbat, Verg. A. 11, 407: nefas Eteoclis, Stat. Th. 3, 214.
acerbo, āre (acerbus), I) verbittern, verleiden, gaudia, Stat: mortem, Val. Flacc. – II) verschlimmern, crimen, Verg.: nefas, Stat.: interrogando aliquid, Mart. Cap.: ne Fortuna acerbetur, Tert.: flagella acerbata, Tert.
See: acerbare
ăcerbō, (16) āre (acerbus), tr. ¶ 1 rendre âpre, amer : gaudia Stat. Th. 12, 75, gâter (troubler) la joie ¶ 2 crimen Virg. En. 11, 407, envenimer une accusation.
acerbō —, āre
- acerbus, to aggravate, make worse(rare): formidine crimen, V.