adeptio

ădeptĭo, ōnis, f. [adipiscor],

• an obtaining, attainment: nos beatam vitam non depulsione mali, sed adeptione boni judicemus, Cic. Fin. 2, 13, 41: bonorum (opp., malorum evitatio), Quint. 5, 10, 33: alicujus commodi, Cic. Part. Or. 32, 113.

adeptio, ōnis, f. (adipiscor), die Erlangung, filii, Cic.: boni (Ggstz. depulsio mali), Cic. u. Boëth.: bonorum (Ggstz. evitatio malorum), Quint.: commodi (Ggstz. vitatio incommodi), Cic.: virtutis, Boëth.: absol., Augustin. serm. 21, 1.

1 adeptio , acquisition. ecclesiarum possessiones devoverunt et omnimodas injustas ~ones Map NC I 24; c1205 puella, ‥ oculorum detersa caligine, pristine lucis gavisa est †adoptione [? ~one] Canon. G. Sempr. 160; 1232 nec artis / illi mundane suffecit adeptio H. Avr. Poems 127. 83; 1530 pro ccxl tonne petrarum una cum †adopcione Fabr. York 103.

2 adeptio v. adoptio

ădeptĭō, ōnis, f. (adipiscor), acquisition : Cic. Part. 113 ; Domo 36 ; Fin. 2, 41.

adeptio , onis. f.
得。

Suggest a Translation
See an image

adeptiō ōnis, f

• adipiscor, an obtaining, attainment: boni; alicuius commodi.