admirandus
admirandus, to be wondered at, admirable, wonderful
Could not find admirandum in Logeion dictionaries.
admirandum neuter nominative singular, neuter genitive plural, neuter accusative singular, neuter vocative singular, masculine genitive plural, masculine accusative singular of admirandus
admirandum present passive gerundive plural, present passive gerundive singular, present passive gerundive singular, present passive gerundive plural, present active gerund singular, present passive gerundive singular, present passive gerundive singular of admiror
admīrandus, a, um, v. admiror fin.
admīrandus, a, um (admiror) = admirabilis, bewundernswürdig, wunderbar, homo, Cic.: spectacula, Verg.: admirandum in modum, Nep.: vir in plurimis admirandus, Quint.: Superl., Salvian. ep. 8.
admīrandus, (13) a, um, [pris adjt ], digne dʼadmiration, admirable : Cic. de Or. 1, 76 ; Rep. 3, 44 ; Phil. 2, 69 ; admirandum in modum Nep. Epam. 3, 2, dʼune manière admirable, cf. Virg. G. 4, 3 ; Liv. 42, 11, 8 || [pl. n. ] admiranda, choses admirables, merveilles : Sen. Ep. 114, 12 ; Plin. 31, 12 ; Gell. 6, 1 || -dissimus Salv. Ep. 8.
admīrandus
adj.
- P. of admiror, to be wondered at, admirable, wonderful: homo: admirandum in modum, N.: spectacula, V.