annecto
annecto, to tie to, bind to, fasten on, attach, annex
Could not find adnectendum in Logeion dictionaries.
adnectendum present passive gerundive singular, present passive gerundive plural, present passive gerundive plural, present active gerund singular, present passive gerundive singular, present passive gerundive singular, present passive gerundive singular of annecto
an-necto (better adn-), nexui, nexum, 3, v. a., to tie or bind to, to connect, annex.
- I Lit.: (animum) corporibus nostris, * Lucr. 3, 688: funiculus scapham adnexam trahebat, Cic. Inv. 2, 51: ad linguam stomachus adnectitur, id. N. D. 2, 54; Sall. Fragm. ap. Serv. ad Verg. A. 11, 770: adnexa (ratis) erat vinculis, Liv. 21, 28: continenti adnexuit, Plin. 5, 29, 31, § 117, where Jan reads adjecit: epistulae adnexae pedibus columbarum, id. 10, 37, 53, § 110; Suet. Oth. 12: remedia corporibus aegrorum, to apply, Val. Max. 2, 5 fin.—
- II Trop.: rebus praesentibus adnectit futuras, Cic. Off. 1, 4: aliquod membrum adnexum orationi, id. Inv. 1, 18; cf. id. Top. 13.
an-necto (ad-necto), nexuī, nexum, ere, an etw. anknüpfen, anheften, anfügen, anbinden, I) eig., mit ad u. Akk., stomachus ad linguam annectitur, Cic. – m. Dat., cadavera saxis aut amphoris, ut pondere traherentur in profundum, annexa, Liv.: epistulas pedibus columbarum, Plin.: remedia collo annexa, Spart. – absol., scapha annexa, Cic.: manus ferreae et alia annexu idonea, Sall. fr.: m. Abl. instr., resolutis, quibus ratis leviter annexa erat, vinculis, Liv.: quae (operimenta) lintea ferreis laminis in modum plumae adnexuerant, Sall. fr. – II) übtr., mit etw. verbinden, vereinigen, a) physisch, animos corporibus, Lucr.: insulas continenti, Plin.: limum litori (v. Nil), Mela: Sicilia aliquando agro Bruttio annexa, Mela.: annexae saxis arenae, hängend an usw., Curt. – b) numer. hinzufügen, addieren (Ggstz. detrahere), Solin. 1. § 29 u. 38. – c) verwandtschaftl. verbinden, cognatione stirpi regiae annexus, verwandt mit usw., Curt.: magnis domibus annexa, Tac.; vgl. Walther Tac. hist. 3, 34. – d) in der Deduktion od. Rede anknüpfen, anreihen, rebus praesentibus futuras adiungere atque annectere, die G. mit der Z. in die innigste Verbindung bringen, Cic.: exordium separatum, non sicut aliquod membrum annexum orationi, Cic. – e) redend, schreibend hinzufügen, adice Celtibericam fidem, iunge animosam Thraciae sapientiam, adnecte Lyciorum in luctibus abiciendis callide quaesitam rationem, Val. Max. 2, 6. ext. 14: annectebat mit folg. Acc. u. Infin., Tac. ann. 4, 28: simul annectebat m. folg. Konj., Tac. ann. 2, 26.
See: annectere
annectō, (12) v. adn-.
- 1. aanbinden, aanknopen, aanhechten; ➤ stomachus ad linguam annectitur; cadavera saxis annexa; epistulas pedibus columbarum ~;
- 2. verbinden met, vastknopen aan, samenvoegen met [rebus praesentibus futuras; insulas continenti]; pass. samenhangen;
- 3. aan een familie verbinden; ➤ magnis domibus annexa;
- 4. (mondel. of schriftel.) toevoegen.
annectō, annexus see adn-.