apprimo
apprimo, to press close
Could not find adpressum in Logeion dictionaries.
adpressum supine, perfect passive participle masculine genitive plural, perfect passive participle neuter genitive plural, perfect passive participle neuter nominative singular, perfect passive participle neuter vocative singular, perfect passive participle neuter accusative singular, perfect passive participle masculine accusative singular of apprimo
ap-prĭmo (better adp-), essi, essum, 3, v. a.,
- to press to (post- Aug. and rare): ad ossa carnes adprimere, Plin. 26, 1, 5, § 7: aliquid pectori, id. 8, 36, 54, § 128; 24, 9, 41, § 68 al.: adpressit dextram ejus jugulosque occurrit, Tac. A. 16, 15: scutum pectori adpressum, fitting close to, id. ib. 2, 21.
apprimo, pressī, pressum, ere (ad u. premo), andrücken, carnes ad ossa, Plin.: dentes, Fronto: fetus pectori, Plin.: dextram alcis, an sich drücken, Tac.: scutum pectori appressum, anschließend, Tac.
apprĭmō (15) ( adp- ) essī, essum, ĕre, tr., presser, serrer contre : aliquid ad rem ou rei, serrer qqch. contre qqch. : Plin. 26, 7 ; Tac. Ann. 2, 21 || dextram Tac. Ann. 16, 15, serrer contre soi la main droite de qqn.
apprimō (ad-p-) pressī, pressus, ere,
- to press close: dextram alcuius, Ta.: scutum pectori, Ta.