adrideo
Could not find adridendum in Logeion dictionaries.
adridendum present passive gerundive singular, present passive gerundive plural, present passive gerundive plural, present active gerund singular, present passive gerundive singular, present passive gerundive singular, present passive gerundive singular of adrideo
ad-rīdeo, ad-rigo, ad-ripio, adrīsio, adrīsor, ad-rōdo, s. arr-
adrīdeō (12) ( arr- ), rīsī, rīsum, ēre, intr., ¶ 1 rire à (en réponse à) : ridentibus adridere Hor. P. 101, répondre au rire par son rire, cf. Sen. Clem. 2, 6, 4 ¶ 2 sourire [avec marque dʼapprobation] : Cic. de Or. 1, 134 ; 2, 28, etc. || alicui Ter. Eun. 250 ; Ad. 864 ; Liv. 41, 20, 3, sourire à qqn ¶ 3 sourire, plaire : inhibere illud tuum, quod valde mihi adriserat, vehementer displicet Cic. Att. 13, 21, 3, ton mot inhibere, qui mʼavait dʼabord souri beaucoup, me déplaît vivement.
ad-rīdeō (arr-) rīsī, rīsus, ēre,
- to laugh, smile at, laugh with, smile upon: alqd: cum dixisset ... arrisissetque adulescens: cum risi, adrides, O.: omnibus, T.: ut ridentibus adrident, on those who smile, H.—To be pleasing, please: mihi: quibus haec adridere velim, H.