aequaevus

aequaevus, a, um, adj. [aequus-aevum],

• of equal age, just as old, coeval (in gen. only poet.; esp. freq. in Claudian): amicus, Verg. A. 5, 452; so id. ib. 2, 561: aequaevi gregis, Sen. Agam. 673: majestas, Claud. IV. Cons. Hon. 121: urbs aequaeva polo, id. Bell. Get. 54 et saep.—In prose: lotos aequaeva Urbi intellegitur, Plin. 16, 44, 86, § 236: auditor, Suet. Vit. Pers.

aequaevus, a, um (aequus u. aevum), gleichalterig, rex, amicus, Verg.: auditor, Suet.: m. Dat., lotos aequaeva urbi, Plin.: urbs aequaeva polo, Claud. – subst., der Alters-, Jugendgenosse, priscus amicus et aequaevus meus, Ambros. ep. 86 in. – ➳ Arch. Akk. Sing. Mask. aequaevom, Verg. Aen. 2, 561 u. 5, 452 R.

aequaevus [CL] , of like age, coeval. ~us vel coetaneus, efneald Ælf. Gl.; aequevos habitu studuit superare venusto Frith. 52.

æquævus, (14) a, um, du même âge : Virg. En. 5, 452 ; Plin. 16, 236.

aequaevus , a, um. adj.
仝年者。同時之。— ei vel ejus 與彼仝時者。

Suggest a Translation
See an image

aequaevus adj.

• aequus + aevum, of equal age: rex, V.