alarius
alarius, of the wing
Could not find alariae in Logeion dictionaries.
alariae feminine vocative plural, feminine nominative plural, feminine dative singular, feminine genitive singular of alarius
ālārĭus, a, um (less freq. ālāris, e), adj. [ala].—In milit. lang.,
- that is upon the wing (of an army), of the wing (opp. legionarii, v. ala, II. E.): cohortes alariae et legionariae, i.e. of the allies, Caes. B. C. 1, 73: cum cohortibus alariis, Liv. 10, 40 Weissenb.: alarii equites, id. 40, 40; so Tac. A. 3, 39; 4, 73; 12, 27 al.—Subst., the form ālārĭus, * Cic. Fam. 2, 17: ut ad speciem alariis uteretur, auxiliaries, allies, Caes. B. G. 1, 51.—The form ālāris, e: inter legionarios aut alares, Tac. H. 2, 94: alares Pannonii, id. A. 15, 10: alares exterruit, id. ib. 15, 11.
ālārius, a, um, u. ālāris, e (ala), zu den Flügeltruppen (des röm. Heeres) gehörig, Flügel-, alariae cohortes, Caes.: alarii equites, Liv. u. Tac.: alares cohortes, Liv. u. Capit. – Plur. subst., ālāriī, ōrum, m., Flügelsotdaten, Flügeltruppen, Caes. u. Cic. – dass. ālārēs, ium, m., Tac. u. (Ggstz. cohortales) Cod. Theod. (vgl. ala no. II, C).
ālārĭus, (13) a, um, qui fait partie des ailes : Cæs. C. 1, 73, 3, etc. ; Liv. 10, 40, 8, etc. || [pris substt ] alarii, a) troupes auxiliaires à pied : Cæs. G. 1, 51, 1 ; b) cavaliers auxiliaires : Cic. Fam. 2, 17, 7 ; Liv. 35, 5, 10.
ālārius
adj.
- ala, of the wing(of an army): cohortes, Cs.: equites, L., Ta.— Plur.as subst, auxiliary troops: ad speciem alariis uti, Cs.