amiculus
amiculus, a pet friend, crony
ămīcŭlus, i, m. dim. [amicus],
- a dear friend: quid de Docimo amiculo meo? * Cic. Verr. 2, 3, 34: te nil miseret, dure, tui dulcis amiculi? Cat. 30, 2; * Hor. Ep. 1, 17, 3.
- —Hence, ămīcŭla, ae, f., a dear (female) friend: de amiculā rixatus, * Cic. de Or. 2, 59, 244; so Plin. Ep. 3, 9, 13; Suet. Calig. 33.
amīculus, ī, m. (Demin. v. amicus), das Freundchen, der liebe, traute Freund, Catull. 30, 2. Cic. Verr. 3, 79. Hor. ep. 1, 17, 3.
ad magnum munus prefulsit amiculus unus / conderet ut funus
ămīcŭlus, (14) ī, m. , (dim. de amicus ), petit ami : Cic. Verr. 2, 3, 79 || amīcŭla, æ, f. , petite amie : Cic. de Or. 2, 240.
amīculus ī, m dim.
- 2 amicus, a pet friend, crony: meus: quae censet amiculus, H.