amolior
amolior, to remove, move away
Could not find amoliendum in Logeion dictionaries.
amoliendum present passive gerundive singular, present passive gerundive plural, present passive gerundive plural, present active gerund singular, present passive gerundive singular, present passive gerundive singular, present passive gerundive singular of amolior
ā-mōlĭor, ītus, 4, v. dep., to remove a person or thing from a place (with effort or difficulty), to move or carry away: amoliri dicuntur ea, quae cum magnā difficultate et molimine summoventur et tolluntur e medio, Don. ad Ter. And. 707 (never in Cic. or Hor.).
- I Lit., Att. ap. Non. 75, 31: amoliri omnia, Plaut. Ps. 3, 2, 67 (856); so id. Most. 2, 1, 44 (391): impedimentum omne, Sisenn. ap. Non. 73, 15: omnia e medio, Plin. 11, 10, 10, § 25: obstantia silvarum, Tac. A. 1, 50: onus, Luc. 5, 354.—Hence, amoliri se (ante-class.), to take one's self away, to go away: non tu te e conspectu hinc amolire? Pac. ap. Non. 73, 13; Plaut. Truc. 2, 7, 68 (618); so id. Ps. 1, 5, 144 (558); hinc vos amolimini, begone, Ter. And. 707.—
- II Trop., to put away, avert; in rhet., to refute, repel: religiosum id gestamen amoliendis periculis arbitrantur, Plin. 32, 2, 11, § 23; invidiam crimenque ab aliquo, Tac. H. 3, 75: dedecus, id. A. 14, 14: amolior et amoveo nomen meum, i. e. omitto, I pass over, lay no stress on, Liv. 28, 28: videndum etiam, simul nobis plura aggredienda sint, an amolienda singula, i. e. refutanda, to be refuted, rebutted, Quint. 5, 13, 11; so id. 4, 1, 29; 4, 2, 27 al.☞ Pass.: Jube haec hinc omnia amolirier, Plaut. Most. 2, 1, 24 (371): cum amolita objecta onera armatis dedissent viam, Liv. 25, 36.
ā-mōlior, ītus sum, īrī, mit Anstrengung wegschaffen, beiseite schaffen, beseitigen, entfernen, I) eig.: haec hinc propere amolimini, Plaut.: am. obiecta onera, Liv.: am. obstantia silvarum, Tac.: manibus suis amoliri ac diruere omnia tyrannidis vestigia, Liv.: dah. refl., amoliri se, sich schieben, sich (fort)packen, sich (fort)trollen, se hinc, Plaut. u. Ter.: hinc se intro, Plaut.: se hinc (a) stabulis, Pacuv.: se e conspectu hinc, Pacuv. – II) übtr.: 1) etw. Unangenehmes, Nachteiliges usw. wegschaffen, abwälzen, -wenden, beseitigen, entfernen, a) Lebl.: pericula, Plin.: invidiam crimenque ab alqo, Tac.: dedecus, Tac. – bes. v. Redner, etw. seiner Partei Nachteiliges (wie Verdacht, schlimmen Ruf, Klagpunkte u. dgl.) durch seine Darstellung abwälzen, abweisen, beseitigen, widerlegen, alqd prooemio, Quint. 4, 1, 29; u. so Quint. 4, 2, 27 u.ö. – b) eine Person sich vom Halse schaffen, beseitigen (s. Heräus Tac. hist. 1, 13, 14), Octaviam uxorem, Tac.: alqm specie honoris, Tac.: his verbis alqm a se, loswerden, Gell. – 2) in der Rede etw. beiseite lassen (= nicht in Betracht kommen lassen, mit Stillschweigen übergehen), amolior et amoveo nomen meum, Liv. 28, 28, 10. – ➳ Parag. Infin., amolirier, Plaut. most. 371 (wo haec omnia Objekt). – Passiv, ut a se vis Romani exercitus amoliretur, Iul. Val. 1, 22 (17): commixta sive amolita, Apul. de deo Socr. 9: exuviis amolitis, ibid. 23.
See: amoliri
āmōlĭor, (13) ītus sum, īrī, tr., ¶ 1 écarter, éloigner [avec idée dʼeffort, de peine] : impedimentum de cunctis itineribus amoliri Sisenna Hist. 74, débarrasser dʼobstacle tous les chemins ; objecta onera Liv. 25, 36, 11, déplacer (écarter) les fardeaux entassés comme obstacle ¶ 2 [fig.] éloigner : amoliri juvenem specie honoris statuit Tac. Ann. 2, 42, il résolut dʼécarter le jeune homme [Germanicus] sous couleur de lʼhonorer ; amolior et amoveo nomen meum Liv. 28, 28, 10, jʼécarte, jʼenlève mon nom du débat ; crimen ab aliquo Tac. H. 3, 75, détourner de qqn une accusation ¶ 3 [chez les comiques] se amoliri, se déplacer, se transporter ailleurs, décamper, déguerpir : Pl. Merc. 384 ; Ps. 557 ; Ter. Andr. 707.
➳ inf. amolirier Pl. Most. 371 ; participe avec sens passif : Apul. Socr. 9 ; 23.
- 1. (met moeite) wegwerken, opruimen [onera];
- 2. verwijderen, uit de weg ruimen, afwentelen, afwenden [pericula; invidiam crimenque ab alqo];
- 3. (bij het spreken) buiten beschouwing laten [nomen];
- 4. uit de weg ruimen, uitschakelen.
āmōlior ītus sum, īrī, dep.
- ab + molior, to remove, move away: obstantia silvarum, Ta.: vos amolimini, take yourselves off, T.: onera, L.—Fig., to avert, put away, remove: dedecus, Ta.: nomen meum, put out of consideration, L.: uxorem, Ta.