amplexor
amplexor, to embrace
Could not find amplexare in Logeion dictionaries.
amplexare present passive imperative 2nd singular, present passive indicative 2nd singular of amplexor
amplexor, ātus, 1, v. dep. freq. (act. form amplexo, analog to amplecto, Plaut. Poen. 5, 4, 60 (1233); Att. ap. Non. 470, 11; Lucil. ap. Prisc. p. 791 P.; Petr. 63) [amplector], to embrace, encircle (more rare than the simple verb; for the most part only anteclass., and in Cic. and eccl. Lat.).
- I Lit.: aram amplexantes, Plaut. Rud. 3, 3, 33 (696): tenebit praedam et amplexabitur, keep it fast, Vulg. Isa. 5, 29.—Esp., in love, at greeting, parting, etc., Plaut. Truc. 5, 33 (925); id. Mil. 5, 40 (1433): mitto jam osculari atque amplexari, * Ter. Heaut. 900: inimicum meum, sic amplexabantur, sic fovebant, sic osculabantur, Cic. Fam. 1, 9: Arsinoë corpore suo puerorum corpora amplexata protexit, Just. 24, 3: amplexatus est eum, Vulg. Gen. 33, 4; 45, 14; ib. Jud. 19, 4.—
- II Trop., to love, honor, cherish, esteem: Appius totum me amplexatur, Cic. Q. Fr. 2, 12: otium, id. Sest. 45, 98; so id. Clu. 44; id. de Or. 3, 17; id. Fin. 4, 14: species (i. e. ἰδέας) mirifice Plato erat amplexatus, i. e. adamaverat, suas fecerat, id. Ac. 1, 9 al.: quae amplexamini, Sall. C. 52, 5.
amplexor, ātus sum, ārī (Intens. v. amplector), I) (wiederholt) umschlingen, umfassen, a) übh.: aram, Plaut.: puerorum corpora, Iustin.: alci pedes, Cornif. rhet.: beim Ringen, amplexantis, id est luctantis sortitus est nomen, Isid. 7, 8, 14. – b) insbes., jmd. umfassen = umarmen, osculari et ampl., Ter.: ampl. cum alqo od. inter se, sich umarmen, Plaut. (s. Brix u. Lorenz Plaut. mil. 243): alqm familiariter atque hilare, Cic. – II) übtr.: 1) mit Liebe umfassen, ut dixi, Appius totum me amplexatur, tut ganz zärtlich gegen mich, erdrückt mich fast mit seinen Zärtlichkeiten, Cic. ad Q. fr. 2, 12, 3 (vgl. § 1. mihi blanditur). – 2) etw. mit Vorliebe festhalten, als ein wünschenswertes Gut ergreifen, hochhalten, auf etw. viel halten, -großen Wert legen, etw. anerkennen, voluptatem, Cic.: aequabilitatem iuris, Cic.: otium, Cic.: fortunae munera, Plin.: species (i.e. ἰδέας) mirifice, außerordentlich hochhalten, sich ganz und gar in sie vertiefen, Cic. – ➳ a) Aktive Nbf. amplexo (s. Prisc. 8, 26), wov. Imperf. amplexabat, Fulg. serm. 8: Coni. Imperf. amplexaret, Petr. 63, 8: Fut. amplexabo, Plaut. Poen. 1230: Imperat. amplexa, Acc. tr. 70, und amplexato, Cic. Clu. 124 (vgl. Madvig Opusc. 2. p. 241): Infin. amplexare, Claud. Quadrig. bei Prisc. 8, 26. – u. im Passiv, Coni. Praes. amplexetur, Lucil. fr. inc. 173 (b. Prisc. 8, 16). – b) arch. Infin. Praes. amplexarei, Plaut. Poen. 1301: parag. Infin. amplexarier, Plaut. Amph. 465; truc. 925.
See: amplexari
amplexor, (11) ātus sum, ārī (intensif de amplector), ¶ 1 embrasser, serrer dans ses bras : Cic. Fam. 1, 9, 10, etc. ¶ 2 sʼattacher à qqch. [avec prédilection] : otium Cic. Mur. 83, aimer la tranquillité, cf. de Or. 3, 62 ; Fin. 2, 28 ; Tusc. 2, 30, etc. ¶ 3 choyer, cajoler qqn : Cic. Q. 2, 10, 3.
➳ formes actives amplexo, avi, etc. : Pl. Pœn. 1230 ; Acc. Tr. 70 ; Quadr. Ann. 39 d. Prisc. Gramm. 8, 26 ; amplexato Cic. Clu. 124 || inf. amplexarei Pl. Pœn. 1301 ; amplexarier Pl. Amph. 465 ; Truc. 925.
- 1. omvatten, omarmen [cum alqo of inter se elkaar omarmen];
- 2. grote waarde toekennen aan, hoogschatten [otium].
amplexor ātus, ārī, dep.intens.
- amplector, to embrace: mitto amplexari, T.: inimicum. — Fig., to be fond of, value, esteem: me: otium.