anniculus
anniculus, of a year, yearling
Could not find anniculum in Logeion dictionaries.
anniculum neuter nominative singular, neuter genitive plural, neuter accusative singular, neuter vocative singular, masculine genitive plural, masculine accusative singular of anniculus
annĭcŭlus, a, um, adj. [annus],
- a year old, of a year, or a yearling (not in Cic.; freq. in Vulg.): nuces, Cato R. R. 17, 2 Schneid.: taurus, Varr. R. R. 2, 5, 12: vituli, Vulg. Micah, 6, 6: agnus, ib. Ex. 12, 5: ovis, ib. Lev. 14, 10: capra, ib. ib. 15, 27: vinum, Varr. R. R. 1, 65: virgo vix annicula, * Nep. Att. 19, 4: aetas, Col. 7, 9, 2 al.
anniculus, a, um (annus), jährig = einjährig, taurus, Varr.: agnus, Vulg.: aper, Plin.: neptis vix ann., Nep.: filius, ICt.: nuces, Cato: ramuli, Col.: aetas, Col. – Nbf. annuculus u. synk. annuclus, a) v. Pers., filia annucula, Corp. inscr. Lat. 3, 3858: filius annuclus, ibid. 3, 2319 (vgl. 2602): infans annuclus, ibid. 3, 2457.
infantulus ~us ‥ a matre illuc allatus
~us, unius anni
agnellos, non dico ~os
de bovetto ~o
cum vitulis suis ~is
~a vel vaccula,heahfore ~us vel trio,steoroxa
annĭcŭlus, (15) a, um (annus), dʼun an, âgé dʼun an : Cato Agr. 17, 2 ; Nep. Att. 19, 4.
Erit agnus sine macula, masculus,
Anniculus. Levit. 14 : Ovis Annicula. Liber qui Aurorainscribitur :
Masculus Anniculus, qui foret absque nota. Gl. Lat. Gr. Donat annis singulis de sigilo mod. 1... Anniculum 1.
pullos 3. ova 15. Infra : Donant de sigilo modios 7... Anniculo. 17.
sagnum pullos 22. ova 122. Rursum : Donat uno anno fœtas 2. cum agnis 2.
altero anno Anniculos 2. facit ad pratum dies 3.
Antenois
Et s'il n'i avoit mouton, le castre Antenois ; et s'il n'i avoit castre,
le germe Antenoise, et s'il n'i avoit germe, le brebis, etc.anniculus
adj.
- annus, of a year, yearling: virgo, N.