anteverto
anteverto, to take a place before, go before, precede
Could not find antevertendum in Logeion dictionaries.
antevertendum present passive gerundive singular, present passive gerundive plural, present passive gerundive plural, present active gerund singular, present passive gerundive singular, present passive gerundive singular, present passive gerundive singular of anteverto
antĕ-verto (archaic -vor-), ti, sum, 3, v. a. (as dep antevortar, Plaut. Bacch. 3, 5, 1 (526)), to place one's self before, to go or come before, to precede.
- I Lit.: maerores antevortunt gaudiis, Plaut. Capt. 4, 2, 60 (840): stella tum antevertens, tum subsequens, Cic. N. D. 2, 20, 53: itaque antevertit, id. Mil. 17.—
- II Trop.
- A To anticipate: miror, ubi ego huic antevorterim, * Ter. Eun. 738: mihi Fannius antevertit, Cic. Am. 4, 16: damnationem veneno, Tac. A. 13, 30.—
- B To prefer, to place before: rebus aliis antevortar, ut, etc., Plaut. Bacch. 3, 5, 1 (526): Caesar omnibus consiliis antevertendum existimavit, ut, etc., Caes. B. G. 7, 7 (where omnibus consiliis are not, as Herz. ad h. l. supposes, the abl., but analog. to rebus aliis in the preced. example, in the dat., e. g.: prae omnibus aliis consiliis id efficiendum existimavit ut, etc., Fr.).
ante-verto (ante-vorto), vertī (vortī), versum (vorsum), ere, u. Depon. (s. unt. no. II, 2, a) antevortor, vortī, einen Vorsprung nehmen, I) eig., absol., neque a sole longius umquam unius signi intervallo discedit (stella Mercurii), tum antevertens, tum subsequens, Cic. de nat. deor. 2, 53: vidit necesse esse Miloni proficisci Lanuvium illo ipso, quo est profectus, die, itaque antevertit (suchte er einen Vorsprung abzugewinnen), Cic. Mil. 45. – m. Dat. wem? = vor jmd. einen Vorsprung bekommen, eher kommen als jmd., vor jmd. kommen, sed eccam ipsam; miror ubi ego huic antevorterim, Ter. eun. 738; vgl. vorher 733: sed Thais multon ante venit? – II) übtr.: A) im allg., m. Dat.: pol maerores mi antevortunt gaudiis, Kummer drängt sich vor die Freude, Plaut. capt. 840. – B) insbes.: 1) im Handeln zuvorkommen, absol., atque id ipsum cum tecum agere conarer, Fannius antevortit, Cic. de amic. 16. – m. Acc. einer Sache vereitelnd zuvorkommen, etw. vereiteln, supplicium voluntariā morte, Cod. Iust. 6, 22, 2 (bei Tac. ann. 13, 30 jetzt damnationem veneno anteiit). – 2) in der Reihenfolge oder in der Geltung vorziehen, a) in der Reihenfolge: quā re nuntiatā Caesar omnibus consiliis antevertendum existimavit, ut Narbonem proficisceretur, glaubte Cäsar mit Hintansetzung aller andern Pläne sich nach N. begeben zu müssen, Caes. b.G. 7, 7, 3. – u. so als Deponens, rebus aliis antevortar quae mandas mihi, Mnesilochum ut requiram, ich werde alle andern Dinge deinem Auftrage nachsetzen, nämlich den Mn. aufzusuchen, Plaut. Bacch. 526. – b) in der Geltung: quod ego tuum otium aliorum negotiis anteverto, Pacat. pan. 9, 2.
See: antevertere
antĕvertō (14) ( antĕvortō ), vertī (vortī), versum (vorsum), ĕre, ¶ 1 intr., a) devancer, prendre les devants : alicui Ter. Eun. 738, devancer qqn || mærores mi antevortunt gaudiis Pl. Capt. 840, pour moi, les sujets dʼaffliction prennent le pas sur les sujets de joie ; b) [abst ] prendre les devants, prévenir : Cic. Mil. 45 ; Læl. 16 ¶ 2 tr., devancer, prévenir : aliquem, aliquid Apul. M. 1, 10, etc., prévenir (devancer) qqn, qqch. || préférer : rem rei Pl. Bacch. 526 ; Cæs. G. 7, 7, 3.
➳ forme dép. antevortar Pl. Bacch. 526.
- 1. een voorsprong krijgen (op: dat.);
- 2. voorkomen, verijdelen [supplicium voluntaria morte];
- 3. prefereren.
anteverto , is, ti, sum, tere. 3.
先往。防。— id 防此。 — illud huic 以彼先此。寧欲。
Suggest a Translation
See an image
先往。防。— id 防此。 — illud huic 以彼先此。寧欲。
Suggest a Translation
See an image
ante-vertō (-vor-) tī, —, ere,
- to take a place before, go before, precede: tum antevertens, tum subsequens.—Fig., to anticipate: huic, T.: mihi. —To prefer, place before: omnibus consiliis antevertendum existimavit, ut, etc., that this plan must be adopted in preference to others, Cs.