appetens
appetens, striving after, eager for, desirous of
Could not find appetentius in Logeion dictionaries.
appetentius adverb comparative, neuter nominative singular comparative, neuter accusative singular comparative, neuter vocative singular comparative of appetens
appĕtens (adp-), entis, v. appeto, P. a.
appetēns, entis, PAdi. m. Compar. u. Superl. (v. appeto), trachtend, strebend, begierig nach etw., m. folg. Genet., I) im allg.: appetens gloriae atque avidus laudis, Cic.: app. edendi, Gell.: alieni appetens, Cic. u. (Ggstz. sui profusus) Sall.: appotentior famae, Tac.: nihil est appetentius similium sui, nihil rapacius quam natura, Cic.: studiosissimus appetentissimusque honestatis, Cic.: homo tui appetentissimus, Cic. – II) insbes., begierig nach Geld, begehrlich = habsüchtig, homo non cupidus neque appetens, Cic.: gratus animus, non appetens, Cic.
appĕtēns (12) ( adp- ), tis, ¶ 1 part. de appeto ¶ 2 adjt a) [abst ] convoiteux, qui a des désirs (avide, ambitieux, etc.): Cic. Agr. 2, 20 ; de Or. 2, 182 ; Tusc. 3, 17 ; b) [avec gén.] avide de, qui recherche : gloriæ Cic. Pomp. 7, épris de gloire ; alieni Cic. de Or. 2, 135, convoiteux du bien dʼautrui || nihil est adpetentius similium sui Cic. Læl. 50, rien nʼest plus à la recherche de tout ce qui lui ressemble || adpetentissimus honestatis Cic. Tusc. 2, 58, le plus épris de lʼhonnête.
appetēns (ad-p-) entis, adj.with comp.and sup.
- P. of appeto, striving after, eager for, desirous of: gloriae: alieni, S.: nihil est appetentius similium sui: appetentissimi honestatis. — Esp., absol, grasping, avaricious: homo.