arduum
arduum, a steep place, steep
Frieze-Dennison Vergil
arduum , uī, n.: a high place; height, 5.695; 7.562.
Could not find arduaque in Logeion dictionaries.
arduaque neuter accusative plural, neuter vocative plural, neuter nominative plural of arduum
arduaque feminine ablative singular, feminine nominative singular, neuter nominative plural, feminine vocative singular, neuter accusative plural, neuter vocative plural of arduus
ardŭum, (11) ī, n. (arduus), hauteur, montagne : [au sing. seult avec prép.] pedites, ut per arduum leni gradu ducuntur Liv. 38, 21, 3, lʼinfanterie, en raison de la raideur de la pente, sʼavance au petit pas ; ardua terrarum Virg. En. 5, 695, les montagnes.
arduum ī, n
- arduus, a steep place, steep: ardua evadere, L.: in ardua montis ite, O.: per arduum scandere, H.—Fig., difficulty: nil mortalibus ardui est, H.