arduum
arduum, a steep place, steep
Frieze-Dennison Vergil
arduum , uī, n.: a high place; height, 5.695; 7.562.
Could not find arduumque in Logeion dictionaries.
arduumque neuter genitive plural, neuter accusative singular, neuter nominative singular, neuter vocative singular of arduum
arduumque masculine genitive plural, neuter genitive plural, masculine accusative singular, neuter accusative singular, neuter nominative singular, neuter vocative singular of arduus
ardŭum, (11) ī, n. (arduus), hauteur, montagne : [au sing. seult avec prép.] pedites, ut per arduum leni gradu ducuntur Liv. 38, 21, 3, lʼinfanterie, en raison de la raideur de la pente, sʼavance au petit pas ; ardua terrarum Virg. En. 5, 695, les montagnes.
arduum ī, n
- arduus, a steep place, steep: ardua evadere, L.: in ardua montis ite, O.: per arduum scandere, H.—Fig., difficulty: nil mortalibus ardui est, H.